REISVERSLAGEN

Wij zouden het leuk vinden als u een berichtje

in ons gastenboek achterlaat.

MAANDAG 07-12-2009

Zojuist ontving ik de foto's van de goederen die Malgosia naar Zabia Wola heeft gebracht,

WOENSDAG 02-12-2009

Donderdag 26-11-2009 hebben we 1 bus, 2 Ford Connect's en een aanhanger vol geladen, om vervolgens Vrijdag 27 November samen met Jury zijn neef Frank en zijn vrouw Yolanda, hun zoon Roy en een goede vriend van hem Lesley vertrokken naar Polen.


Jury word al emotioneel		de eerste zit vol		hier past nog zat bij hoor

Roy en Lesley bespreken de reis????

Het was een zware en drukke reis, vanaf hier zijn we eerst naar Magda in Krotozyn gereden, in Krotozyn hebben we ovenacht en op Zaterdag eerst naar GAJ gegaan, vervolgens naar Wanda en 's avonds de laatste goederen afgegeven bij Malgosia thuis, dit gaat naar een asiel in Zabia Wola bij Warchau.

Vrijdag 27-12-2009

Om 5 uur uur 's ochtends zijn we weer begonnen aan de lange rit, we hadden dit keer 1224 kilometer te gaan.

Om half 10 waren we in Bad Oeinhausen waar we een lekker ontbijtje hebben genomen, helaas onderweg veel regen gehad en 2 keer in Duitseland in de file gestaan. Omdat we pas laat in het hotel zouden zijn en we tijdens onze vorige reis problemen kregen met de avondmaaltijd hebben we besloten om nog in Duitseland een hapje te eten. Toen we vervolgens Magda vroegen of zij het hotel voor ons wilde bellen dat we pas vrij laat zouden arriveren werden we tot onze verbazing gebeld door de dame van het hotel met de vraag of we nog wat wilde eten en of ze een broodmaaltijd voor ons moesten maken, er bestaan dus gelukkig ook andere hotels, dit is wat je noemt service. Om 10 uur 's avonds kwamen we eindelijk aan bij Magda thuis, de vermoeidheid verdween bij iedereen bij het zien van het blije en dankbare gezicht van Magda.

Ook Moika, het hondje van Magda kwam nieuwsgierig kijken.

Magda werkt als vrijwilligster bij het gemeente asiel en zij doet haar best om het voor de hondjes daar wat aangenamer te maken. Zij heeft ook de website opgezet en mede daardoor zijn er dit jaar al 118 hondjes geplaatst. We hebben alle spullen bij haar gebracht zodat zij iedere keer iets mee kan nemen en zo in ieder geval bij de hondjes komt en niet word door verkocht. Na alles te hebben uitgeladen werden we uitgenodigd voor een lekker bakje thee, en geloof me dat smaakt na zo'n reis.

Magda vertelde lachend dat ze had door gegeven dat er bezoek kwam uit Holland, dus de baas van het asiel had ervoor gezorgd dat alles goed schoon was gemaakt, dit gebeurd daar dus helaas alleen in dit soort gevallen, dat wij niet naar het asiel zouden komen wist de man niet, was ook wel beter natuurlijk, want nu hadden de honden een schoner hokje. We hebben afscheid genomen van Magda en haar man en zijn naar ons hotel gegaan, daar waren we om half 12, nog even wat gedronken, de dame ging zelfs speciaal voor Frank koffie zetten, vervolgens een lekkere douche en gaan slapen, want het werd weer een kort nachtje.

We hebben bij Magda de volgende spullen achter gelaten,

277 kilo hondenbrokken

40 kilo puppybrokken

156 zakjes snacks

80 zakjs ceasar

12 kilo blikvoer

1 doos diverse snacks

1 grote zak pensstaafjes

1 tas speeltjes

3 dozen dentasticks van 28 stuks per doos

24 zakjes pedegree junior natvoer

8 kussens

18 manden

1 doos riemen en halsbanden

5 dozen vlooienbanden 12 stuks in een doos

ontwormingstabletten en pasta

5 tubes CAF oogzalf, de zijn gedoneerd door het AMCF

voedingssupplementen en vitaminetabletten ook gedoneerd door het AMCF

34 voerbakken

3 schapenvachtjes

21 dekens

3 dekbedden

1 doos lakens

10 emmers

4 kleine fleecedekentjes

5 grote jasjes

4 kleine puppyjasjes

ZATERDAG 28-11-2009

GOOOOOOODMOOORNING POLEN

Ons hotel in Polen, ach wat je allemaal wel niet kan doen met een oud flat gebouwtje?

Vandaag vroeg op, we hebben een lange dag te gaan eerst even een lekker ontbijtje

en dan op weg naar GAJ. Rond 10 uur kwamen we aan en werden al opgewacht door de hondjes de vrijwilligers en de tolk.

Eerst natuurlijk even alle hondjes langs en allemaal wat lekkers gegeven.

Er word op het moment hard gewerkt aan nieuwe hokken,


start bouw nieuwe hokken		ook achterinkomen nieuwe hokken

sinds kort krijgt GAJ ook hulp van een Duitse stichting en deze willen gaan helpen om deoude schuur die er nu is te gaan vernieuwen, zodat ze ook binnen een mooie ruimte krijgen met oa een quarantaine gedeelte, en ruimte voor zieke honden en pups. Ook nu zaten er een aantal pups binnen,

en ja blijf daar maar eens vanaf.


deze was zo ondeugend		en dit was een knuffelbeertje

Yolanda was helemaal verliefd op een pittbul, Kajetan vertelde dat ze deze hond hadden willen laten inslapen, hij zou vals zijn want hij had zijn baas gebeten? ze hebben de hond kunnen redden en hij zat er nu een paar weken en volgens kajetan was het een Sul, en dat bleek ook wel, Yolan stond 5 minuten voor zijn hok en hij ging op het woord zit ook keurig zitten, en ook kreeg ze een poot als ze dat vroeg,

vervolgens vroegen wij ons toch wel even af of het een Poolse of een Hollandse pittbul was, omdat na deze hond alle koekjes op waren (zou dat het zijn geweest?????) zijn we eerst een bakje koffie gaan drinken, ja ja ze gebruiken het koffiezet apparaat wat wij eerder dit jaar gegeven hebben, dus een lekker hollands bakkie in Polen. De spullen waren inmiddels uitgeladen,

Kajetan was heel blij met het speciale dieetvoer wat we bij ons hadden, er zit namelijk een hond met nierproblemen, deze heeft nu voor zo'n half tot 3 kwart jaar genoeg eten. Ook met de infuussystemen die gedoneerd zijn door de AMCF waren ze ontzettend blij,

dit scheelt hun weer allemaal kosten. Nog even wat gekroeld met de hondjes en toen was het alweer tijd om afscheid te nemen. Vanuit GAJ hebben we Mania meegenomen, het hondje waar ik de vorige reis zo verliefd op was geworden, in overleg met Gidea van Dutchy Adoptions mocht zij mee naar Nederland. En mijn verliefdheid was niet voor niets, wat is ze lief....................

Nadat Frank eindelijk Yolan ergens tussen de honden vandaan had gehaald konden we weer verder voor de volgende rit

Omdat GAJ net voordat wij kwamen van de Duitse stichting een pallet met 600 kilo voer had gekregen, hebben wij deze keer alleen het dieetvoer meegenomen, hier hadden zij alle begrip voor en zeiden dat ze het heel fijn vonden dat we toch langs geweest zijn en dat we ook aan de andere asielen dachten.

GAJ heeft de volgende spullen gehad,


bovenop de infuussystemen van de AMCF

130 kilo dieetvoer

40 kilo hondenbrokken

40 kilo puppy brokjes

96 zakjes snacks

8 manden

11 dekens

1 zacht mandje

1 doos speelgoed

1 doos riemen en halsbanden

2 dekjes

2 schapenvachtjes

3 kussens

doos verband

1 doos diverse snacks

80 zakjes ceasar

5 tubes CAF oogzalf gedoneerd door de AMCF

4 doosjes met diverse infuussystemen, gedoneerd door de AMCF

2 warme wollen truitjes, 4 grote en 1 klein jasje

1 doos handdoeken

Vervolgens zijn we verder gereden naar het asiel van Wanda wat zo'n 76 km verder ligt. Voor mij was deze rit lekker gezellig zo samen met Mania die lekker tegen mij aan lag te slapen.

De aankomst bij Wanda was weer enorm, na een zeer warm welkom zijn we eerst even de hondjes gaan begroeten,

er liep een labrador die bij binnenkomst gelijk zachtjes de mouw van mijn jas pakte en zo zijn we samen het terrein over gelopen.


hoezo lui		deze lieverd zit er ook nog steeds

De tolk was inmiddels ook gearriveerd en zijn we eerst gezellig een bakkie gaan doen in de nieuwe caravan van Wanda.

Bij onze vorige reis vertelde Wanda dat het nog niet zeker was of haar contract verlengd zou worden in December, daarom was zij in Rusiec heel druk bezig geweest met verbouwen, dit omdat het asiel in Pszyborowko van de gemeente is en er eigenlijk maar 40 honden mogen, Wanda krijgt ook alleen voor de 40 honden betaald. Gelukkig was er goed nieuws en mag Wanda bljven, wel hadden ze nog even geprobeerd de helft minder te betalen, de tolk die zelf werkzaam is al sociaal werkster heeft hierop onmiddelijk aktie ondernomen en is naar de gemeente gegaan zodat dit gelukkig is recht getrokken.


Halloooooooo ik ben er ook nog		en ik ook

Vervolgens zijn we weer naar buiten gegaan om even lekker met de hondjes te gaan kroelen, de magere pekineesjes van de boerderij waren gelukkig al zichtbaar dikker, wel had eentje nog steeds een slecht oogje,


ja wat doe je dan als ze zo vragen?		juist....ff lekker kroelen

gelukkig zijn ze het vertrouwen in de mens na deze ervaring nog niet kwijt en kropen ze dan ook gelijk dicht tegen me aan toen ik ze oppakte.


zo lief		zo kun je nog uuuuren staan

Vervolgens ook even wezen kijken bij de 2 pinchertjes Pipa en Polka, en owwwww dan sta je daar als echte pincher liefhebster, Pipa was nog erg mager en Polka had nog een aantal kale plekjes en een zeer droog huidje, maar ze waren gelukkig fit genoeg en zoals het echte pinchertjes beaamt, waren het net twee stuiterballetjes in de bench. Tja en dan breekt ook je hart weer bij het zien van een lief klein en heel oud hondje wat in het asiel terecht is gekomen omdat het baasje is opgenomen in een verzorgings tehuis........................

.Intussen had Jury de auto op het terrein gezet om alles uit te laden,

en met sommige dingen ging dat wel heel erg rap, de botjes en de kluifjes werden gesnaaid waar we bijstonden,

maar dat het smaakte was wel duidelijk.


lekker botje, net gepikt		heb ie alleen maar brokkies voor me?? nou voorruit

Alles lag in zeer rap tempo binnen, mede door het zoontje van een van de vrijwilligsters die flink liep te sjouwen.


druk aan het uitladen		zeer grote hulp voor het asiel		en die meiden maar sjouwen

Ook waren de kinderen bezig met het uitpakken van de laatste koekjes die wij in Juli hadden meegenomen, en ook dat ging niet ongemerkt uiteraard.

Inmiddels was het donker en waren ook alle kleine hondjes naar binnen gebracht voor de nacht omdat het anders te koud voor ze is,


in de bench voor de nacht		moet dat nu?? ik zie allemaal lekkers

ze gebruiken ook van alles wat maar een beetje warmte kan geven.

Waar een oud jas wel niet goed voor is

Ook hebben we gelijk de hokken in elkaar gezet voor de hondjes die geadopteerd waren en mee zouden gaan naar Nederland.

Ook nu werd het weer tijd om afscheid te nemen, na even flink zoeken met zijn allen hadden we eindelijk Yolan weer ergens terug gevonden,

nadat we haar persoonlijk van het terrein naar de auto hadden gebracht zijn we naar het hotel gereden om even een hapje te eten om vervolgens door te gaan naar Malgosia thuis waar we goederen afgeven voor een asiel in Zabia Wola in de buurt van Warschau.

Bij Wanda hebben we de volgende goederen afgegeven,


we beginnen net		lekkere warme dekentjes		word al lekker vol

340 kilo hondenbrokken

15 kilo kattenbrokjes

40 kilo puppybrokjes

40 kilo kittenbrokjes

16 doosjes snacks 22 kilo

40 kilo schapenbrokken

25 kilo paardenbrokken

10 kilo paardenkoeken

21 doosjes whiskas kattenvlees 252 zakjes

32 zakjes van royal canin dieetvoer voor katten

18 kuipjes kattenvoer

25 blikjes kattenvoer

20 zakjes kattenvoer

6 zakjes felix snacks

8 doosjes whiskas kitbits

3 flesjes catmilk

40 zakjes ceasar

1 doos met diverse snacks

18 zakjes kattenbaksteentjes 90 liter

1 kunsstof mand

8 zachte mandjes

1 tas lakens

1 zak lakens

4 dozen handdoeken

10 dekens

4 dekbedden

2 hondenkussens

5 kleine fleecedekentjes

6 schapenvachtjes/dekjes

1 doos riemen en halsbanden

1 doos speelgoed

1 doos shampoo

1 doos verband

1 kleine 1 grote strechter

voerbakken


het poolse diefje		de stretcher was direct in gebruik		ook de katten hebben weer wat te graven

Dag Rakkertjes tot morgen.......

Het Hotel waar we die nacht verbeleven was trouwens prachtig, een heus kasteel!!! en op een groot landgoed,

dus gelijk even met Mania gaan wandelen, tja zo slaap je in een flatgebouw en zo in een kasteel, Mania voelde zich in ieder geval als een prinses.


Prinses Mania op haar troon		en ze geniet

Even een lekker hapje gegeten en toen door naar Malgosia thuis, en ook hier werden we weer hartelijk ontvangen. Malgosia is vrijwilligster voor de Stichting Emir deze organisatie zit op verschillende plaatsen door heel Polen, zij halen dieren onder de meest embarmelijke omstandigheden weg, zoals broodfok, mishandeling, verwaarlozing etc, vervolgens brengen zij de dieren onder in verschillende asiels en bij gastgezinnen.


voorbeelden van hoe Emir dus honden vind

Bij gastgezinnen thuis

Toen de mannen de spullen uit gingen laden vertelde Malgosia hoe moeilijk het was om aan voer te komen, ze had aan een grote bekende diervoederfabrikant gevraagd wat ze met het voer doen wat over de datum is, hierop werd geantwoord, dat verbranden we, Malgosia heeft gevraagd, zelfs gesmeekt of zij alsjeblieft het voer mag hebben, ze kent deze mensen al 10 jaar, weten wie ze is en wat ze doet, ,maar nee hoor het word gewoon vernietigd!!! Toen ze meeliep om te kijken naar de spullen begon ze vreselijk te huilen, een paar weken geleden had iemand haar een ton voer beloofd voor het asiel in Zabia Wola, toen ze de eigenaresse van het asiel belde kreeg ze haar huilend aan de telefoon omdat ze ten einde raad was, ze had nog maar voor een paar dagen voer, waarop Malgosia antwoorde, maar daarvoor bel ik je, ik heb een ton voer voor je.....................Dat was 2 weken geleden en het voer??? dat heeft ze nog steeds niet ontvangen..............

En dan sta je daar......zo blij met wat je hebt kunnen brengen, maar dus eigenlijk gewoon veel te weinig is,

en deze mensen?...............ze zijn gewoon blij en dankbaar voor elke druppel

Gosia met de infuussystemen van de AMCF

Wat wel heel leuk was, een poosje geleden heeft Malgosia honden weggehaald die zwaar verwaarloosd waren en alleen waren achter gelaten, deze honden zijn bij verschillende mensen en asielen onder gebracht, waaronder Blondas, deze hond was naar Wanda gebracht, en via de link op onze website had Malgosia bij Dutchy Adoptions gekeken, en bij Happy Endings toevallig Blondas gezien. Ik heb het verhaaltje wat erbij stond vertaald en heel stilletjes en genietend als een klein kind heeft ze zitten luisteren.

Om 11 uur hebben we afscheid genomen, ondanks dat we elkaar nog zoveel te vertellen hadden, en de gezelligheid, maar wij moesten de volgende dag weer vroeg op en hadden nog een lange reis te gaan. Malgosia zou zorgen dat de goederen zo snel mogelijk naar Zabia Wola werden gebracht.

Naar Zabia Wola gaan de volgende goederen,

235 kilo hondenbrokken

130 kilo dieetvoer

40 kilo puppybrokjes

144 zakjes snacks

12 blikken hondenvoer

9 manden

30 voerbakken

1 doos riemen en halsbanden

infuussystemen gedoneerd door de AMCF

5 tubes CAF oogzalf, gedoneerd door de AMCF

5 kussens

1 doos speelgoed

1 doos verband

1 doos handdoeken

3 schapenvachtjes

13 dekbedden

42 dekens

Afgelopen donderdag 3 december ontvingen we de foto's van het transport van Malgosia naar Zabia Wola, de spullen zijn daar inmiddels aangekomen. We hopen daar ook binnenkort de foto's van te mogen ontvangen.

ZONDAG 29-11-2009

Wederom ook vandaag weer vroeg opgestaan, alles ingepakt en nog even een ontbijtje genomen.

ik wacht op nog een lekker worstje

ze kwamen toch echt hier vandaan hoor?

Vervolgens snel naar Wanda om alle hondjes die via Dutchy Adoptions geadopteerd waren op te halen. Nadat alle hondjes waren ingeladen hebben we afscheid genomen van Wanda, de vrijwilligsters en de hondjes,

Wanda zelf was tijdens het inladen weggegaan, omdat ze hier niet zo goed tegen kan. Ze vertelde met tranen in haar ogen dat ze alle hondjes ziet als haar kinderen en hier altijd heel veel moeite mee heeft, wel is ze heel blij en dankbaar dat deze hondjes alemaal een mooie toekomst krijgen hier in Nederland. Ook heb ik haar de donaties overhandigd die Dutchy Adoptions voor haar had ontvangen, oa voor de boerderijhondjes en voor de hokken, Namens Wanda ontzettend bedankt!!!!

En zo begonweer de lange reis terug, Polka en Pipa samen bij ons op de achterbank

en Mania nog steeds lekker naast me. Polka en Pipa hebben de reis door Polen op en in elkaar gelegen en geslapen,

na de eerste tankstop in Duitseland hebben we alle hondjes wat water gegeven en toen we verder reden kroop Pipa lekker warm onder Jur zijn vest en ging verder slapen, Polka daarin tegen besloot dat hij lang genoeg rustig was gebleven en begon te piepen en te springen voor aandacht, ik heb hem op schoot genomen en daar heeft hij eerst lekker zitten spelen en naar buiten zitten kijken om vervolgens de hele verdere reis op mijn schoot te gaan liggen slapen. Omdat wij in Juni zelf ons Pinchertje Drapi hebben moeten laten inslapen, was dit voor mij natuurlijk weer heerlijk ouderwets, ik heb ondanks dat ik de hele weg in dezelfde houding moest zitten en dus behoorlijk pijn in mijn rug en kont had, verschrikkelijk genoten, ik kon mijn ogen niet van dit poepie afhouden.

hier zie je ook goed de kale plekjes en de droge vacht

De eerste adoptanten stonden ons in Apeldoorn op te wachten samen met Judith van Dutchy Adoptions en haar vader. Czapi (wij noemden hem borstel) en Polka gingen dus als eerste,de nieuw baasjes van Czapi hadden ook nog wat mandjes en dekens voor ons meegenomen, en wij kregen voor het meenemen een lekkere doos kersen bonbons. Ook Judith had gelijk voer meegenomen wat zij ingezameld had. Toen snel door naar Zoetermeer waar de andere adoptanten en Gidea stonden te wachten. Pipa was inmiddels klaar wakker en ook haar heb ik toen maar lekker op schoot genomen. Aangekomen in Zoetermeer stonden daar de baasjes van Diana en Reksio,

Diana besloot trouwens weer na even wat gesnuffeld te hebben toch weer achter in de bus te gaan liggen en ja...............krijg zo'n hond er maar weer eens uit!! Vanaf Zoetermeer heeft Gidea de laatste hondjes meegenomen en naar hun nieuwe huisje gebracht, en Mania en de moeder met pups naar hun opvang gezin.

En toen kwam het moment van afscheid nemen voor mij van Mania, en dit geeft weer eens goed aan waarom ik geen hondjes in de opvang neem, na 2 dagen en 1 nacht stond ik al tranen met tuiten te janken toen ik Mania bij Gidea op schoot in de auto moest zetten en zij wegreden...............................

Lieve Mania,

Vanaf het moment dat ik je tijdens onze vorige reis hebt ontmoet, heb je me geraakt met je mooie oogjes en je lieve ondeugende frons. Ik hoop dat je een hele mooie toekomst hier gaat krijgen met alle warmte liefde en knuffels die je verdient. Ik zal je nooit vergeten en je zult altijd een plaatsje in mijn hart houden.

Voor ons zat het er nu op en zijn we nog even wat wezen eten en vervolgens weer naar onze eigen beestjes toe die samen met Iris ons al op zaten te wachten.

En zoals u al heeft kunnen lezen was het voor ons niet zo'n fijne thuiskomst. Maandag 30 November hebben we Tommie wegens nierfalen rustig thuis in laten slapen. We missen hem en zijn altijd grote aanwezigheid nog steeds. Rust zacht lieve Tommie, het is stil in huis en ons hart zo zonder jou.

Wij willen iedereen die heeft meegeholpen en verzamelt voor deze reis ontzettend bedanken, dankzij jullie hebben wij al deze spulletjes weer weg kunnen brengen.

Roy en Lesley bedankt dat jullie mee wilde om de spullen weg te brengen, Lesley ik heb genoten van je humor en je duidelijke Jip en Janneke uitleg

Frank en Yolan het was weer ouderwets gezellig,

Dutchy Adoptions voor de nette afhandeling van de hondjes en de reis van Frank, Yolan, Roy en Lesley.

In het byzonder wil ik Iris bedanken voor alle lieve en goede zorgen voor mijn eigen beestjes, en voor het thuis komen in een lekker schoon en opgeruimd huisje

JURY EN MIRANDA

Donderdag 14-09-2009

Na ongeveer 2 maanden van voorbereiden is het dan eindelijk zover, we vertrekken naar La Pontiga. De goederen voor de vrachtauto staan klaar en Miranda zal deze vrijdag met hulp van Ali en Hassan laden in Rotterdam waarna deze woensdag zullen arriveren in Oviedo. De vracht bestaat uit 10 pallets voer, hondenbedden, stalmatten, stalen hekwerken , demontabele container, trespa. Haast al het voer is beschikbaar gesteld door HABA.

Om zes uur met Rene vertrokken naar Hazeldonk waar wij Piet opwachten die al om 5 uur is vertrokken vanuit Nieuw- Amsterdam.

Rond 8 uur begon de grote trip, Piet met een volle bus en een volle aanhanger en wijzelf met een volle bus. Na een zeer voorspoedige trip kwamen wij om ca 19.00 aan in Bordeaux waar wij een lekkere maaltijd en overnachting hadden gepland. Na het eten naar bed en de volgende ochtend om 07.00 vertrokken naar Guardo om daar de goederen af te geven.

Om ca 14 .00 arriveerden wij in Guardo en na een vrij enthousiast en emotioneel weerzien van Piet en de vrijwilligers daar, op naar de opvang. Na het voer te hebben uitgeladen hebben we een rondleiding gehad op het oude en op het nieuwe asiel ( nog in aanbouw ). Toen nog naar een gewonde hond gezocht langs de weg , maar deze was inmiddels al gevonden en naar de dierenarts gebracht. Rond 16.30 een nog emotioneler afscheid en toen richting Oviedo waar we na een prachtige trip om 20.00 aankwamen. Eerst de aanhanger op zijn verblijfplaats gezet en toen naar ons huis in Riosa. De eigenaar heeft ons naar boven gebracht met de bagage en toen vermoeid naar bed.

Zaterdag 05-09-2009

07.00 oogjes open, raampje open en wat je dan ziet is adembenemend mooi. Wat een uitzicht. Even genieten, ontbijtje en op naar La Pontiga.

Bij het asiel werden we opgewacht door Mercedes en Bea en nog een aantal vrijwilligers. Er waren ook 2 mensen die een hond hadden geadopteerd, altijd een leuk gezicht.

De goederen die we nog in de bus hadden staan hebben we in de schuur gezet en daarna de afdaling naar het asiel met het gereedschap. Het geblaf word duidelijker met iedere stap naar beneden als ook de stank die door het warme weer aardig optrekt. Niet prettig maar even er doorheen. Aangekomen is de eerste indruk er een van verwarring, waar moet je beginnen hier. Door de beperkte mogelijkheden en slechte toegankelijkheid is het er rommelig en zie je direct hoeveel werk er door de vrijwilligers moet worden verzet om het leven zo aangenaam mogelijk te maken voor de honden.

Eerst heeft Erika ons rondgeleid , waarna Mercedes ons heeft uitgelegd wat ze graag gedaan zou willen hebben, met de opmerking erbij of wij ook 10 maanden konden blijven. Ook Erika , Jos en Yvon waren er aan het werk en vele handen maken licht werk. Ieder zijn eigen project, dus er werd op het hele terrein gewerkt en dat is hard nodig ook.

Na de materialen etc. te hebben opgezocht en een soort van planning deze dag rustig afgesloten.

Piet , Rene en ikzelf zijn begonnen op zondag met de fundering voor de container die woensdag geplaatst moest worden. De grond is zo hard en vies dat egaliseren niet echt makkelijk gaat maar het is gelukt. De overige dagen hebben wij de daken gemaakt zodat de honden droog en beschut kunnen zitten de komende winter, hier ging het tenslotte om na de storm begin dit jaar was dit de grootste zorg. Het is wel knip en plakwerk om dit voor elkaar te krijgen met de aanwezige materialen. Piet had ook nog rollen zeildoek die we konden spannen over een van hokken zodat deze ook weer waterdicht is. Ik kan veel schrijven over de werkzaamheden maar de foto’s zeggen meer dan woorden.

Woensdag vroeg naar Lugones waar het transport arriveert. Bea had dit allemaal prima geregeld, iets waar ik mij nogal zorgen om had gemaakt, onterecht bleek. Alles was perfect en alle goederen waren er. De container direct meegenomen en opgebouwd, de rest zou vrijdag worden afgeleverd met een kleine sterke vrachtauto.

Vrijdag , op de laatste werkdag, werden wij uitgenodigd om ’s avonds iets te komen drinken met Blanca, Bea, Jolanda, Erika. Zij wilden ons bedanken voor het werk en de goederen van deze week. Maar na dit afscheid kan ik niet anders zeggen dan wat een fantastische mensen allemaal. Vond het jammer dat Mercedes er niet bij aanwezig kon zijn. Deze mensen zijn zo ontzettend betrokken bij de dieren, dit merk je pas als je het verhaal achter de mensen hoort.

Zaterdagochtend weer terug naar huis. Zondagmiddag moe maar zeer voldaan weer thuis.Lekker weer bij Miran en onze eigen beestjes.

Het verslag is misschien wat beknopt, maar ik ben hier niet zo goed in, daarom moet Miranda gewoon mee de volgende keer. Inderdaad dit is niet eenmalig, maar regelmaat zal het ook niet snel worden door de grote afstand en kostbare reis, daarom is het zo belangrijk dat er mensen komen die dit misschien ook eens een keer zouden willen doen. Het is zo ontzettend nodig.

Ik wil iedereen bedanken die deze reis mogelijk heeft gemaakt en donaties hebben gegeven, we hebben nog niet alles gebruikt maar voor de volgende mensen die de stap maken liggen er in ieder geval al hekken, trespa stroken etc. om mee aan de slag te gaan.

Als er vragen zijn kun je die stellen via de mail of bel ons gewoon even.

Ik heb per ongeluk op de iglo’s de namen van de donateurs verwisseld, de dank is niet minder groot en de vrijwilligers waren er heel blij mee.

In het bijzonder wil ik Rene Hoogvliet bedanken die met Piet en mij mee wilde gaan op deze reis. Zijn inzet en bijdrage hebben grote indruk gemaakt op ons en op de vrijwilligers van La Pontiga. Iemand die zelf geen dieren heeft, op zo’n plek terechtkomt en zich zo inzet verdient meer dan een pluim. Rene je bent SUPERRRR! En onderstaande foto van Ruby is speciaal voor jou.

Ook Administratiekantoor JOAD uit Spijkenisse wil ik bedanken voor de grote donatie die hij geschonken heeft t.b.v. dit transport. Ad nogmaals bedankt!!

Ik hoop echt dat dit er toe leid dat er iemand of een organisatie zich dit lot ook aantrekt en daadwerkelijk iets gaat doen voor dit asiel. Ze kunnen zoveel hulp gebruiken, wat wij hebben gedaan was zwaar, maar het is de bekende druppel weer…

HELPT U DE VOLGENDE KEER OOK MEE ?? ZIJ HEBBEN HET ZO NODIG !!

Rene, Piet , Hennie en iedereen , ik zou het zo over doen.

Jury

Hieronder een overzicht van alle gebrachte goederen.Het gereedschap ben ik vergeten mee te nemen, maar dit gaat ook nog worden opgestuurd of mee met het volgende transport.

Gegalvaniseerd Hekwerk (JMVR en HABA), Giga lading Trespa met gereedschap (JMVR), 9 stalmatten (HABA), 8 ligbedjes (JMVR), 2 iglo's (JMVR), 2 hondenhuisjes (HABA), 14 paar rubberlaarzen (HABA), 4 regenpakken (HABA), 1 bodywarmer (HABA), 2 verbandtrommels (HABA), 1 demontabele container (HABA), 1 doos handdoeken (HABA), 1 doos vuilniszakken (HABA), 64 voerbakjes voor de kat (HABA), 1 doos verbandspullen (JMVR), 1 doosje verbandspullen (HABA), 650 teken/vlooienbanden waarvan er 200 naar het asiel in Ubeda gaan (JMVR), 9 teken/vlooienbanden (HABA), 1 waterfontein voor de kat (HABA), 1 voercontainer voor de kat (HABA), 2 kattenkussentjes (HABA), 25 kunststof kattenmandjes (HABA), 1 stoffen kattenmandje (HABA), 2 kattenbakken (HABA), 3 ritseltunnels en wat ander speelgoed (HABA), 29 doosjes kattensnoepjes (HABA), 98 catsticks (HABA), 80 kilo kattenbrokken (HABA), 944 blikjes gourmet voor de kat (HABA), 1635 kilo vlees hond/kat (HABA), 3916 kilo hondenbrokken (HABA), 250 kilo hondenbrokken (JMVR), 8 dozen kaassnacks voor de hond (HABA), 152 kilo hondensnacks (HABA), 54 kilo hondensnacks (JMVR), 45 dekens (HABA), 3 rollen zeil (HABA), huishoudtrapje (HABA), heggeschaar (HABA).

30-07-2009

Omdat we de afgelopen weken ontzettend veel goederen hebben ontvangen, hebben we besloten om toch wat eerder naar Polen te gaan, het in de loods te laten liggen vult het namelijk geen maagjes.

We hebben deze reis behoorlijk veel mee kunnen nemen dankzij, Nico van Stratenmakersbedrijf De Jong&ZN voor het beschikbaar stellen van de bus, en Rene Hoogvliet die vrijwillig voor ons wilde rijden en tevens het ontbijt en diner voor ons heeft betaald, en Dutchy Adoptions die de bezine van de tweede bus vergoed heeft. In totaal voor 2 asielen hadden wij bij ons:

766 kilo hondenbrokken

160 kilo kattenbrokken

36 bakjes hondenvlees/pasta

30 kilo blikjes kattenvoer

149 kilo kattenbaksteentjes

160 pakjes pedigree souplesse

3 dozen broodkluiven

30 doosjes Sanal snoepjes hond

70 dozen pow wow drink 240 flessen

6 dozen munchy staafjes

8 dozen kluifjes

20 dozen toy fillers choco snoepjes

60 kilo huppel koekjes

55 kilo kickies hondenkoekjes

21 doosjes kaas

3 tassen met speelgoed

2 dozen met riemen en halsbandjes

2 dozen snacks

350 knakworsten (voor honden uiteraard)

2 dozen medicijnen/verzorging

6 dozen tick off vlooienspray

66 enkele voerbakken

16 dubbele voerbakjes

2 rieten manden

3 krabpalen

1 kattenbak

1 groot hondenkussen

2 kattententjes

2 badjes

2 plastick zwembadjes

10 stoffen mandjes

6 kussentjes

1 grote tas met dekens/lakens

Ook voor de schaapjes/geitjes en het paard hadden wat lekkers,

50 kilo schapenvoer

1 doos van 20 kilo paardenkoeken

10 kilo penen

Ook Piet en Hennie van www.haba-07.nl zijn deze reis met ons mee geweest en hebben ook een flinke partij meegenomen waaronder:

1125 kilo honden en katten brokken

135 kilo bakjes vlees

100 doosjes pedigree souplesse

2 dozen hondensnacks

33 bakjes schapenvet

15 kunsstof hondenmanden/ 5 stoffen mandjes

1 kattenbak

2 kattenreis benches

1 krabpaal

35 halve dekbedden, 38 dekens, 27 fleecedekens, 65 halve ziekenhuis dekens

2 kussentjes

3 dozen handdoeken, 1 doos onderleggers

1 doos voerbakken

2 tassen met riemen en halsbandjes

2 zakjes kattenspeelgoed

1 doos met ontvlooing/ontworming/medicijnen/shampoo

Vrijdag ochtend 17 Juli zijn we om 5 uur weer vertrokken voor onze derde reis naar Polen. Rond 9 uur kwamen we aan in Bad Oeinhausen waar Piet ons al op stond te wachten. Na een bakje koffie en een ontbijtje zijn we doorgereden tot de Poolse grens, waar we rond 3 uur aankwamen. Na even een korte stop wat szloty's omwisselen en tanken zijn we doorgereden naar het asiel GAJ waar we al opgewacht werden door Kajetan en de tolk. Omdat wij een week eerder al voer hadden afgeleverd en HABA nu voer en dekens heeft achter gelaten hebben wij alleen wat koekjes en kluiven achter gelaten, en tubes CAF oogzalf voor de hondjes.

Ook hier in het asiel was het drukker, er zaten nu 90 hondjes en vorige keer 60. Ze vertelde ook dat het nu de drukste tijd was eind juni begin juli, ook ik was helemaal verliefd op Mania,

een hondje wat er zat. Kajetan zou zorgen dat er ook weer wat spullen naar Magda gaan, het meisje wat in het gemeente asiel van Krotozyn helpt. Na alle hondjes bekeken te hebben en allemaal een kluifje gegeven,

hebben we afscheid genomen en zijn we door gegaan naar ons Campanille hotel. Na een vrij lang durende incheck hebben we snel onze spullen op de kamer gezet om nog even een hapje te gaan eten. Maar dat was dus een probleem, het was half 10 en de keuken was open tot 10 uur, maar de kok had besloten er iets eerder mee te stoppen vanavond?? We mochten als blijk van service pakken van het buffet en voor 1 persoon betalen, logisch want er lag ook maar voor 1 persoon, een appel en wat druiven!! Nadat Jur en ik hier geen genoegen mee namen en erg boos werden omdat ons was gezegd dat we tot 10 uur konden eten, na een incheck van een half uur!! heeft de kok dan toch een maaltijd bereid. Daarna een lekkere douche genomen en gaan slapen, morgen vroeg weer op.

Zaterdag 18 Juli

Om half 7 opgestaan en een ontbijt genomen en toen door naar het asiel van Wanda. daar werden we al blij opgewacht door 240 hondjes. Na eerst een bakje koffie hebben we de wagens op het terrein uitgeladen,

helaas werd Rene daar nog gestoken door een wesp. van daaruit hebben we afscheid genomen van Piet en Rene, zij reden weer gelijk terug naar Nederland. Omdat de tolk die er was rond 2 uur een afspraak had zijn wij gelijk doorgereden naar Rusiec het andere asiel van wanda, dat zo'n anderhalf uur daar vandaan is.

Dit asiel is nog in opbouw, en er verblijven nu zo'n 60 honden,

Wanda vertelde dat ze een poosje geleden de publiciteit heeft opgezocht omdat de gemeente niet zoveel hondjes wil op het terrein van Prszyborowko, maar alleen de 40 hokken waar zij nu voor betalen. Om haar hondjes veilig te kunnen stellen is ze daarom naar de krant en lokale tv gestapt. Twee vrouwen uit Krakow hebben toen voor haar deze voormalige varkensfokkerij gekocht en beetje bij beetje probeert ze dit nu op te knappen. er zitten hier ook een aantal geiten en schapen die ze zwaar verwaarloosd heeft weggehaald. Ze vertelde dat ze nog steeds iemand zocht om de schapen te scheren maar niemand kon krijgen, ook een geit die er stond had vreselijk vergroeide hoeven.

Ze gaat om de dag zelf naar dit asiel en blijft er dan tot 's avonds een uur of 10 en rijd dan weer terug naar Prszyborowko, de dagen dat zij er niet is komt er een man de honden voeren, hiervoor betaald zij hem 1000 szloty per maand ca 250 euro. Op het moment dat we er waren kwamen er mensen die 3 kleine puppy's hadden gevonden in het graanveld.

Na een rondleiding over het terrein hebben we onze auto uitgeladen

en alle hondjes een paar koekjes en een speeltje gegeven.

Op de zolder zitten de katten, er hangen veel speeltjes en overal mandjes en ze kunnen een klein stukje het dak op naar buiten. het was er erg warm, en op zich vond ik het erg triest, ze zitten eigenlijk altijd alleen daar, maar in ieder geval veilig.

Bij 1 gebouw zat er een heel nieuw dak op en ook binnen zag het er al heel mooi uit, met aparte kennels en alles schoon en geverfd.

Om het terrein ligt nog 1 hectare grond alleen moet alles nog aangevraagd worden om te bouwen, de gemeente heeft namelijk een ander bestemmingsplan als het asiel, Zij willen het groen houden???? het terrein ligt werkelijk van alles en iedereen verlaten!!!!

Vervolgens zijn we weer terug gereden naar Prszyborowko om daar nog even bij de hondjes te kijken. er zaten 2 schnautzers met pups, die waren een paar dagen ervoor weggehaald bij een broodfokker waar ze in hun eigen urine en ontlasting lagen, de pups hadden vreselijk last van wormen gehad vertelde Wanda.

Ook nu nog was het een vreselijk gezicht, er zitten daar ontzettend veel vliegen die allemaal over die pupjes heen liepen.

We hebben er nog wat gekroeld met de hondjes en ook daar speelgoed uitgedeeld, waar ook direct dankbaar gebruik van werd gemaakt.

Ook nog even een kijkje genomen bij de herder die 9 jaar in de kelder had geleefd, en hij lag er heerlijk rustig bij en ook zijn vacht was behoorlijk aangegroeid.

wanda had net alle hondjes weer losgelaten (er lopen er altijd een groot aantal los) en een hondje helemaal in zijn rolstoeltje gehesen toen er een gigantische regenbui los barste. Ondanks dat het binnen toen wel erg druk werd met hondjes die beschutting zochten,

bleven er ook ontzettend veel buiten achter Wanda aanlopen. We hebben afscheid genomen en zijn terug naar het hotel gegaan. Nog even een hapje eten, waarvan we dachten geen problemen te krijgen, het was pas 7 uur, maar toch alleen een bord patat en soep voor mij werd dus wel een probleem, alleen patat kon echt niet?? Na het eten naar de kamer, lekker gedoucht en op tijd gaan slapen, morgen weer vroeg op voor een lange reis terug.

Zondag 19 Juli

Om half 7 weer opgestaan en uit gecheckt en nog even een ontbijtje, helaas zonder jam die was al op (om half 8??) Vervolgens terug naar Wanda om 2 hondjes Klara en Zoltek op te halen die hier in Nederland waren geadopteerd. Vandaar aan de lange reis terug begonnen en de hondjes hebben zich keurig gedragen.

Klara kwam steeds even kijken en een aai halen, Zoltek was wat angstig maar als je ging aaien vond hij het wel lekker en zag je hem genieten.

Onderweg nog even een pitstop uiteraard om ze te laten plassen

en door naar Utrecht waar het nieuwe baasje van Zoltek al stond te wachten. Gidea van dutchy adoptions heeft Klara meegenomen om haar naar de nieuwe baasjes te brengen.

Op de site van Dutchy Adoptions kunt u zien welke hondjes er geadopteerd kunnen worden. Wij van JMVR bemiddelen niet in de adopties, maar zijn wel bereid hondjes mee te nemen als daar een goed thuis voor is. Ziet u een hondje dan kunt u contact opnemen met www.dutchyadoptions.com

Helaas was er ook een domper op de reis. Mirka die voor ons heel veel vertaalwerk heeft gedaan, had contact opgenomen met Wanda en Magda over een tekkeltje wat zij graag wilde hebben. Alles was geregeld en Mirka zou haar hondje 10 augustus gaan halen in Polen. helaas bleek het weekend dat het hondje al geplaatst was bij mensen die ook intresse in het hondje hadden, dit zonder Mirka op de hoogte te stellen. Wat er precies is mis gegaan weet ik niet maar Mirka is hier erg verdrietig en boos om, wat wij heel goed kunnen begrijpen. Mirka nogmaals heel veel sterkte en we hopen dat er misschien toch een duidelijk antwoord voor je komt, al zal dit je verdriet niet wegnemen.

Wij willen iedereen bedanken die goederen hebben geleverd, en die het mogelijk hebben gemaakt dat wij deze reis weer konden maken.

Jury en Miranda

___________________________________________________________________________________________________

Video van de asiels die wij hebben bezocht op 17 en 18 juli 2009.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

01-06-2009

Hier het verslag van de allereerste reis naar Gaj en Krotoszyn. Ron bedankt voor de reis en het verslag. Dit was een hele belangrijke reis voor ons allemaal.

Reisverslag Polen 04-04-09/ Krotosyn en Gaj.

Op 4 April zijn Jury en Ron voor de eerste maal richting Polen gereden met een bus vol spullen voor de Asiels in Krotoszyn en Gaj.

Voor het eerst live aanschouwen en beleven hoe het is om spullen voor kansarme dieren zelf te brengen.

De heenreis is goed en voorspoedig verlopen en waren wij op exact de afgesproken tijd bij het motel aangekomen, na een heerlijk glas bier en een heerlijke maaltijd lekker gaan slapen om de volgende dag bijtijds te vertrekken naar Gaj.

Jury wist al dat het asiel afgelegen lag dus hebben we in de buurt van waar het asiel moest zijn de weg gevraagd bij een plaatselijk benzine station, een zeer behulpzame vrouw van de eigenaar van het station heeft ons naar het asiel toegebracht, dat was maar goed ook want anders hadden we het nooit kunnen vinden!

Inmiddels had Jury, Malgosia al aan de telefoon gehad die vlak in de buurt van het asiel was en korte tijd later arriveerde.

De ontvangst in het asiel was warm en tja, daar sta je dan voor het eerst, waar we allemaal van hebben gedroomd “visual resque”!

Na kennismaking met de beheerder en diverse vrijwilligers die aan het werk waren zijn we het asiel gaan bekijken.

De indruk die het gaf was dat er veel werk is gedaan waaronder een recente uitbreiding.

De honden zagen er verzorgt uit en het heeft er alles van weg dat de beheerder en vrijwilligers echt voor de dieren gaan.

Daarna zijn we spullen uit gaan laden, in een woord een grote happening en heel veel blije gezichten van hard werkende mensen.

Na het uitladen werden we getrakteerd op koffie en allerlei lekkers die men bij de plaatselijke bakker waren gaan halen, lief he?

Gaande weg het gesprek kwamen we er achter dat er nog e.a. ontbrak voor de medewerkers van het asiel, voor ons heel basic, een water koker en koffiezet apparaat, een koelkastje, kopjes, dus was het idee voor een volgende reis snel gemaakt……

Na de koffie op naar Krotszyn..

De beheerder van het asiel en een vrijwilliger van Emir reden voor ons uit en we waren vooraf al voorbereid dat de dieren daar in het asiel onder veel mindere omstandigheden zaten.

En dat de eigenaar een onbetrouwbaar persoon is die aangesteld is door de gemeente en niets om de dieren geeft.

Hulpgoederen zoals voer in originele verpakking loopt het risico om verhandeld te worden en dus werd besloten om de spullen op te slaan bij Magda zodat zij dit mondjesmaat en uit de verpakking schenkt aan het asiel.

Even onderweg werden wij geconfronteerd met de harde realiteit van honden in Polen, even voor onze auto reed een automobilist een hond aan…

De auto reed zonder vaart verminderen door en liet de hond voor wat ze was.

Jury stopte de bus onmiddellijk en Ron heeft het hondje van de weg getrokken naar de kant, helaas was er niets meer voor haar te doen, en eigenlijk voor haar gelukkig maar, ze was op slag gedood..

Bij het huis aangekomen van Magda wachtte ons opnieuw een hartelijke ontvangst en koffie.

De spullen voor het asiel hebben we daar opgeslagen en met een klein deel zijn we naar Krotoszyn gereden.

Wat we daar aantroffen tart iedere beschrijving, een koel, wantrouwend ontvangst door de morsige beheerder, zijn vrouw en zoon.

De lucht van vervuiling drong onze neus binnen, nerveuze honden inde aanwezige kennels keken ons angstig aan.

Een paar tonnen met wittige drab met een penetrante geur was het eten voor de honden…

We hebben rondgekeken en wat voer in bakken achtergelaten met wat dekbedden voor de arme hondjes, ja hier is nog een hoop werk en besef te doen.

Het goede nieuws is wel dat door de infiltratie door mensen van organisatie Emir de omstandigheden beter gemaakt worden, enkele jaren geleden waren de omstandigheden in Gaj overigens een stuk slechter.

En dat biedt hoop voor deze arme dieren en toont aan wat een fantastisch werk deze mensen verrichten.

Dat verdiend gewoon ondersteuning!!

Na een heerlijk maal in het motel en een goede nachtrust zijn we meer dan voldaan terug gereden naar Nederland, een prachtige ervaring en voldoening rijker!

Jury, dank voor alle voorbereidingen, het leggen van contacten, inzamelen van spullen en dankzij jou kon ik deze reis meemaken, ik had het voor geen goud willen missen!

Ron.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

28-04-2009

Een paar weken geleden ben ik in contact gekomen met judith van Dutchy Adoptions. Judith vertelde mij over Wanda, een vrouw die in haar eentje een opvang in de plaats Przyborowko runt met zo.n ruim 200 honden en een aantal katten. Gelukkig lag dit asiel ( voor poolse begrippen ) redelijk in de buurt van de twee asiels die Ron en Jury eerder hadden bezocht. Omdat we toen al afspraken hadden, hadden wij geen tijd om ook dit asiel te bezoeken, 70 km is in polen gewoon dik 1,5 uur rijden. Judith is er vorig jaar een week geweest om te helpen, ze vertelde over de liefde van Wanda voor haar dieren en dat heeft ons er toe aangezet om er naartoe te gaan. dus na flink wat telefoontjes mat Judith hebben we een afspraak gemaakt voor zaterdag 25 april.

Donderdag 23 april hebben wij de bus volgeladen met :

8 kilo koekjes 13 kunststof manden

13 pakken kauwstaafjes 3 rieten manden

Ontwormingstabletten 5 stoffen mandjes

2 worsten 1 groot kussen

4 dozen snoepjes 5 dozen twin-flush

420 kg droogvoer voor de honden 6 dozen vlooienbanden ( 6x12)

8 kilo vlees / kuipjes 2 grote dozen vlooienbandjes (los)

74 kilo droogvoer voor de kat 1 slaapzak

20 kuipjes vlees voor de kat 6 dekbedden

56 zakjes vlees voor de kat 3 kleine/3 grote dekzeilen

12 kleine doosjes snoepjes 7 matrasjes

3 tubes oogzalf 15 dekens

2 jasjes 1 volle tas speelgoed

25 voerbakken 1 grote krabpaal met huisje

1 kleine krabpaal 1 klein hondenhuisje

3 reismandjes 2 flessen frontline kat

1 kattentunnel 7 frontline puppy

Diverse halsbandjes en riempjes

En dan eindelijk is het zover, vrijdagochtend om 05.00 zijn we vertrokken om eerst richting Groningen te gaan naar Piet en Hennie van HABA, die ook nog de nodige spullen hadden om mee te nemen.

5 ballen met koord diverse zakjes piepspeelgoed

24 dubbele voerbakjes Kauwbotjes

Hondenkoekjes Ruim 70 kg droogvoer voor de kat

Honden en kattensnoepjes 1 kleine mand

Vlooienpippeten

Maar niet alleen voor de diertjes was gezorgd, ook voor Jury en mij. Piet en Hennie hadden de tafel gedekt en we kregen een heerlijk ontbijt met warme broodjes, cake en koffie. Van daaruit zijn we met een heerlijk gevoel begonnen aan de lange reis. Piet en Hennie bedankt, zoals Jury zei, in Polen is het ontbijt niet zo goed hoor.

De reis door Duitsland verliep goed en rond 15.00 reden wij Polen binnen. Helaas hebben we daar nog een uur in de file gestaan waardoor we om 18.30 in het hotel aankwamen. We hebben een hapje genomen, lekker gedouched en op tijd naar bed, morgen weer vroeg op.

Zaterdagochtend 25 april vroeg opgestaan en na een ontbijtje rond 8.30 vertrokken naar Przyborowko. In het plaatsje Szamoltuly hebben we gebeld met het asiel. Claudia is ons komen ophalen, zodat we achter haar aan konden rijden.

Aangekomen kwam Wanda direkt naar ons toe, en wat een vrouw is dat. We liepen het terrein op met haar en kregen bij ieder hondje een naam en een verhaal, er liepen heel veel honden (los).Er waren ook een aantal hokken van de gemeente, die waren klein. Wanda heeft daarnaast zelf hokken bijgebouwd, die zijn groter omdat zij dat zo wil. de gemeente wilde ze kleiner zien, maar Wanda wil dat absoluut niet. Zij ontvangt alleen een vergoeding voor de ca. 40 honden van de gemeente en verder krijgt zij maar weinig steun. Ze runt het asiel meestal alleen. Af en toe komen er vrijwilligers helpen, meestal scholieren, maar ook die hebben weinig tijd en het asiel ligt best afgelegen van de bewoonde wereld.

Om de dag gaat ze naar een ander asiel wat ook van haar is, dat ligt zo'n 100 km. verder ( ca. 2,5 uur rijden ). Dit asiel zullen wij de volgende keer zeker ook bezoeken.

Op het terrein staat een grote legertent, dat is de keuken waar elke dag op kolen het voer voor de honden word bereid. Plotseling moest Wanda even weg om iemand op te halen en wij begonnen met het uitladen van de bus. Wat erg leuk was is dat er zoveel voer uit de bus kwam en toen er opeens het speelgoed etc tevoorschijn kwam ze zo blij waren dat ze vroegen of ze het gelijk mochten gebruiken. Natuurlijk mocht dat, helemaal gelukkig en in no time liepen er overal honden met ballen en piepbeesten te leuren. Ook de munchy staafjes werden gelijk over het hele terrein uitgedeeld. Een herder die 9 jaar had opgesloten gezeten in een donkere kelder en helemaal kaal was, liep daar te spelen met een grote bal, helemaal happy. In 3 seconden bal lek uiteraard, maar als je ziet hoe geweldig blij je zo'n beest kan maken met een simpele bal. heerlijk.

Inmiddels waren ook Iwana en Matthias gearriveerd, zij kwamen via Dutchy Adoptions om voor ons te vertalen. Iwana was verrast door de hoeveelheid spullen, zoveel hadden ze nog niet gehad zei ze. ook Wanda wist niet wat ze zag toen zij terugkwam, ze heeft wel 20 keer gezegd dat we een geschenk uit de hemel waren. Zooo blij en zooo dankbaar was Wanda. Na een bakje koffie en twee heerlijke stukken cake zijn we even binnen gaan kijken bij de katten. dat was best triest, katten met z'n vieren in een bench op elkaar gestapeld. In een ander kamertje zaten ze dan wel los, maar evengoed was het maar een ruimte van hooguit 3x3 meter, ze kunnen niet even lekker rennen of even naar buiten. Buiten op het terrein staat wel een half afgewerkt gebouw, dat is het nieuwe verblijf voor de katten, maar omdat ze geen geld meer heeft, kan het nog niet worden afgebouwd.

Helaas moesten we afscheid nemen omdat we ook nog even langs zouden gaan in Gaj en dat was ook nog ca 1,5 uur rijden. De tijd was veel te kort en we hadden graag nog wat langer gebleven. wij willen zeker over een poosje terug en dan langer zodat we ook een dag naar het andere asiel van Wanda kunnen.

Wanda heeft op ons een diepe indruk achtergelaten.

Wilt u na het lezen van dit verslag ook iets betekenen voor Wanda ,neem dan een kijkje op de website van Dutchy Adoptions. Zij ondersteunen dit asiel en financieren o.a. de hondenhokken. Via het menu interesante links kunt u hun site eenvoudig bezoeken.

Iedereen die goederen heeft geleverd voor deze trip, ontzettend bedankt!!!

Groetjes Miranda en Jury

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

"PRAYER OF A STRAY"

Dear God please send me somebody who'll care!

I'm tired of running, I'm sick with despair.

My body is aching, it's so racked with pain.

And Dear God I pray as I run in the rain,

That someone will love me and give me a home.

A warm cozy bed I can call my own

My last owner neglected me and chased me away

To rummage in garbage and live as a stray.

But now God I'm tired and hungry and cold.

And I'm afraid that I'll never grow old.

They've chased me with sticks and hit me with stones

While I run in the streets just looking for bones!

I'm not really bad God, please help if you can.

For I have become just a "VICTIM OF MAN!"

I'm wormy Dear God and I'm ridden with fleas

and All that I want is an owner to please!

If you find one for me God, I'll try to be good

I won't run away and I'll do as I should.

I don't think I'll make it to long on my own,

Cause I'm getting so weak and I'm so all alone.

Each night as I sleep in the bushes I cry,

Cause I'm so afraid God, that I'm gonna die!

And I've got so much love and devotion to give,

That I should be given a new chance to live.

So Dear God PLEASE, PLEASE answer my prayer

And send me somebody who WILL really care...
~~~~~~

Gebed van een straathond.

Lieve God,alstublieft zorg voor iemand die om me geeft!

Ik ben moe van het rennen, ziek van wanhoop

Mijn lichaam doet zeer, het is doordrongen van pijn.

En lieve God, als ik door de regen ren bid ik,

dat iemand van me wil houden en me een thuis wil geven.

Een warm, knus bed wat ik het mijne kan noemen.

Mijn laatste baas verwaarloosde me en joeg me weg,

om te zoeken in afval en te leven als straathond.

Maar nu God, ben ik moe, hongerig en koud,

en ik ben bang, dat ik niet oud zal worden.

Ze hebben me achterna gezeten met stokken, me geraakt met stenen,

terwijl ik door de straten rende op zoek naar een bot.

Ik ben echt niet slecht, God, help als U kan,

want ik ben slechts een slachtoffer van de MENS.

Ik zit vol met wormen en heb vlooien,

en alles wat ik wil is een baas om te dienen.

Als U er een vind God, probeer ik goed te zijn,

ik zal niet weglopen en zal me gedragen.

Ik denk niet dat ik het alleen zal redden,

Omdat ik zwak word en ‘k ben zo alleen.

Elke nacht als ik in de bosjes slaap huil ik,

Omdat ik zo bang ben God,dat ik doodga!

Ik heb nog zoveel liefde en toewijding te geven,

Dat ik een kans verdien op een nieuw leven.

Alstublieft God, alstublieft beantwoord mijn gebed,

En stuur me iemand die het echt om me geeft.

Zwerfhond en zwerfkitten in Turkije.....