TRANSPORT POLEN

De planning was voor ons om eigenlijk Woensdag 24 Maart naar Polen te vertrekken, helaas kregen we van verschillende transportbedrijven totaal geen reactie op onze vraag voor een offerte voor het versturen van circa 5 pallets, uiteindelijk kwam Jury terecht bij Transportbedrijf www.alblas.nl uit 'S-Gravendeel en is het daar gaan vragen, en wat bleek dit was totaal geen probleem, er werd zelfs ontzettend leuk en enthousiast gereageerd, ze zouden een offerte per mail naar ons toe sturen en inderdaad toen Jur thuis kwam stond alles er keurig op, dus eindelijk konden we beginnen met uitzoeken en laden van alle spullen, het werden geen 5 maar 8 pallets, zelf zouden we nog een vracht in de bus meenemen voor Zabia Wola, en Radek zou voor ons zijn bus laden en afgeven bij Magda in Krotoszyn. Maandag 29 en Dinsdag 30 Maart zijn we in de loods bezig geweest, en Woensdag 31 Maart heeft  Bouwcenter Zoon BV uit Hellevoetsluis geheel belangeloos de pallets opgehaald en vervoerd naar Alblas. De pallets zijn Dinsdag 6 April keurig netjes afgeleverd bij het asiel van Wanda,

 

 

 

 

Na 2 dagen uitzoeken stonden de pallets dan Woensdag eindelijk klaar voor vertrek en werden ze opgehaald

 

DANK JE WEL PETER VOOR JULLIE GEWELDIGE HULP

 

Dinsdag 6 April kregen we het bericht dat alle pallets bij Wanda op het terrein stonden,en veilig waren want ze werden uiteraard door onze eigen poolse Rex zeer goed bewaakt

Doordat alles ineens in een sneltrein vaart ging hebben we niet de exacte hoeveelheden van alles opgeschreven, maar ach wat vertellen grammetjes ik denk dat de foto's voor zich spreken en heel veel mensen wel iets terug vinden wat zij hebben gegeven voor de honden en katten in Polen

WOENSDAG 7 APRIL

Eindelijk was het dan weer zover, Woensdag ochtend 7 April zijn we weer vertrokken naar Polen, om kwart voor 5 's ochtends nog even een bakkie gedronken met Toos en de hondjes en om 5 uur  begonnen aan de lange reis, deze dag zijn we door gereden naar het plaatsje Strykow waar we een overnachting hadden in een hotel, dit lag ongeveer een 100 kilometer van Zabia Wola af. De reis verliep heel goed en rond half 9 in de ochtend zijn we bij ons vaste restaurantje Pause Smaus lekker wezen ontbijten, vandaar zijn we doorgereden tot vlak voor de poolse grens en hebben toen nog een stop gemaakt en een lekker bakkie koffie gedronken, het weer was prachtig en het was zelfs al lekker warm, zo rond 1 uur reden we de Poolse grens over dus we waren lekker vroeg, even geld gewisseld en toen op naar het hotel, op zich was dat niet zover maar ja Poolse wegen he, over de eerste 55 kilometer hebben we al een uur gedaan, maar gelukkig konden we deze keer een stuk via de nieuwe rijksweg die richting Warschau gaat, in heel Polen zijn maar 3 rijkswegen dus............ Maar goed eenmaal op de rijksweg schoten we natuurlijk lekker op, wel had ik even mijn twijfels van mogen we er al op..........we waren namelijk de enigste auto?? ja ja op een rijksweg, waarschijnlijk is het niet zo druk omdat het dus een tolweg is, op een stuk van ongeveer 150 kilometer zijn we 3 keer door de tol gegaan, ook hadden we mazzel want waar wij eraf moesten hield ook de rijksweg op, het hotel lag er vlakbij,

daar kwamen we rond 6 uur aan dus lekker vroeg, na te hebben ingecheckt zijn we beneden een hapje wezen eten en vervolgens terug gegaan naar de kamer waar we een drama van een douche hebben genomen en vervolgens lekker vroeg naar bed zijn gegaan want het was een lange dag geweest.

De volgende ochtend vroeg opgestaan even een ontbijtje genomen en rond half 8 zijn we vertrokken naar het asiel in Zabia Wola waar we rond 9 uur aankwamen, en zowaar ook in een keer goed gereden, hier werden we al opgewacht door Krystyna, de eigenaresse en Katarzyna zij kwam voor ons vertalen en is tevens vrijwilligster voor Emir.

Ik ben eerst met hun langs de honden gegaan en alles wezen bekijken,

er zaten zo'n 160 honden, het terrein is niet erg groot, er ligt nog een stuk land naast het asiel wat ook eigendom is van Krystyna, alleen is er het geld niet om daar iets mee te doen, ze hoopt in de toekomst wel dat ze het nog uit kan gaan breiden. De honden waren allemaal erg vriendelijk, en het viel me op dat ondanks de kleine ruimte de honden toch allemaal erg vrolijk waren,

wel kreeg ik het idee dat Krystyna een beetje bang was, toen we door een deel moesten waar dus heel veel honden los liepen kwam zij dicht achter me lopen en hield me vast tot we erdoor heen waren,

later hoorde ik van Malgosia dat Krystyna inderdaad bang was dat er iets zou gebeuren, dat kan ik me ook wel voorstellen, als er veel honden los lopen op een klein gebied en er gebeurd iets en ik sta daar tussen, is zij verantwoordelijk, ook wat adopties betreft, als mensen een hond zien op de website kunnen ze een mail sturen dan krijgen ze een lijst toe gestuurd die zij in moeten vullen en dan kunnen ze een afspraak maken om langs te komen, je kan dus niet zomaar heel de dag door het asiel binnen lopen, Krystyna wil dit niet, ook ivm de veiligheid van de honden, als er telkens mensen komen raken ze toch opgewonden en omdat ze allemaal los lopen is de kans op ruzie dan groter, wel word er goed gekeken welke honden er bij elkaar kunnen, er zijn een aantal aparte gedeeltes, maar de meeste honden lopen los op het gedeelte voor het huis, ik heb geen enkele hond alleen zien zitten of aan een ketting

Ook binnen in het huis van Krystyna zitten overal hondjes, in het huis is een ziekenboeg, een keuken, een ruimte waar de medicijnen staan en waar honden nagekeken worden,

de ziekenboeg		de keuken		eten koken

 

behandel kamer		medicijnkast		ziekenboeg

 

ook de kamer van Krystyna, zij leeft hier, er staat een bed, een tv een computer en aan de wand allemaal ordners waarin zij haar administratie bij houd, dit is dus haar prive kamer, elke kamer die ik inliep was in en in triest, alles was oud en vervallen, Krystyna krijgt elk jaar van Emir een geld bedrag, en elke keer gaat ze zitten om alles uit te rekenenen en zegt dan dit jaar ga ik een kamer opknappen, maar elke keer weer gaat het geld naar de kosten van de dierenarts, voeding, en medicijnen en blijft er voor een verbouwing niets over, wel heeft zij afgelopen winter dank zij een aktie van Emir een aantal nieuwe hondenhokken voor buiten gehad, maar er moet zeker binnen iets gedaan worden

huiskamer		kantoor		maar ook de slaapruimte

 

		pinchertje van 17 jaar

De kleine, oude en zieke hondjes verblijven dus uit noodzaak bij Krystyna op haar kamer, een kamer die niet veel groter is als mijn slaapkamer, ook zaten hier hondjes die kort voor dat wij naar Polen gingen door de stichting Emir zijn weggehaald vanuit een huis waar honden onder zeer slechte omstandigheden beneden in een donkere kelder werden gehouden, er leefde zelfs een koe?? Het was voor Emir niet makkelijk om de dieren daar weg te halen omdat zij veel weerstand kregen van de burgemeester en de lokale dierenarts van dat dorp, volgens de dierenarts werden de dieren goed verzorgd en ontbrak het ze aan niets, oordeelt u zelf.................

 

 

 

 

 

Een deel van deze hondjes zijn ondergebracht bij Krystyna, ook de twee witte hondjes, het gat was inmiddels geheeld maar ze staan nog steeds onder behandeling voor de huid, later vernam ik van Malgosia dat ook Wanda een paar van deze hondjes in haar asiel heeft opgevangen, een aantal hondjes hebben ze helaas nog niet mee kunnen nemen, maar Emir is nog steeds met deze zaak bezig en probeert met man en macht om ook de andere dieren daar weg te halen, op de site van Emir staan nog meer foto's van deze inval. Het zwart witte hondje en het witte hondje met het gat in zijn kopje zaten binnen bij Krystyna in haar kamer,

een andere hond lag in de ziekenboeg en ook buiten liepen er een aantal van deze honden

Wat me opviel was hoe nauwkeurig Krystyna alles bijhoud, er stonden heel veel ordners in de kast, met welke gemeentes en organisaties waar ze mee samenwerkt, welke hond welke medicijnen krijgt, wat een hond mankeert, waar hij vandaan komt, de rechtzaken die zijn geweest, en alles weet ze feilloos te vinden, ook van maanden of jaren terug, toen ik haar vroeg hoe ze dit allemaal volhoud kreeg ze tranen in haar ogen en wees naar een foto die bovenop de kast stond van een hondje, dit hondje is in 2006 door Emir in beslag genomen en bij haar terecht gekomen

Emi

 

Emi zo werd ze door krystyna genoemd zat bij een man die haar zwaar mishandelde, verhongerde, sloeg en zelfs in het bijzijn van mensen verkrachtte, Emir heeft haar daar weggehaald en ondergebracht en is een rechtzaak tegen deze man begonnen, deze man heeft een boete gehad maar niet vanwege wat hij Emi had aangedaan, maar omdat er mensen waren die hij had laten zien hoe hij het hondje verkrachte, en dat vond de rechter dus erg voor die mensen???? Emi was sterk vermagerd, uitgedroogd en door het slaan had zij een verbrijzelde heup, ook zat ze volgens Krystyna alleen maar apatisch voor zich uit te staren, ze heeft dagenlang aan een infuus gelegen en medicatie gehad, toen ze eenmaal sterker was is ze ook aan haar heup geopereerd, langzaamaan kreeg ze haar vertrouwen weer terug en nu woont ze bij een verpleegster in Duitsland, Krystyna krijgt nog regelmatig bericht en foto's van haar, Katarzyna vertelde als Krystyna het op momenten ook niet meer ziet zitten dat ze haar deze foto toestuurt van Emi,en dat dit haar steeds de kracht geeft om door te gaan.......................................

Ook heeft ze in haar slaapkamer aan de muur allemaal foto's van honden die door haar geplaatst zijn of in het asiel zaten maar inmiddels zijn overleden, elke hond heeft een verhaal en een plekje bij haar

 

Vervolgens zijn we weer naar buiten gegaan waar Jury inmiddels samen met de vrijwilliger de bus had uitgeladen, ook de honden hadden dit natuurlijk geroken en stonden al allemaal te wachten

Krystyna was weer dolblij met alle spullen die ze kreeg, alles werd bekeken en zelfs geproefd door katarzyna, een deel hadden wij met de bus meegenomen het andere deel wat voor Krystyna was zat bij het transport wat bij Wanda was afgeleverd, Emir zorgt dat deze spullen ook weer naar zabia Wola gaan.

 

		even proeven hoor		uiteraard werd het goed bewaakt

Maar niet alleen Krystyna was blij, ook de hondjes danste van plezier

Vervolgens zijn we met Katarzyna naar haar huis gegaan waar we even lekker een bakje hebben gedronken en ik me even om kon kleden, want ik was behoorlijk zwart, ook hier kwam weer de Poolse gastvrijheid naar boven, ik werd meegenomen naar de badkamer, daar liggen handdoeken, en pak maar wat je nodig hebt, nadat ik me had omgekleed en mijn koffie had opgedronken zijn we door gereden naar het restaurant van Katarzyna en haar man, dit was toevallig de dag voor wij kwamen geopend, hier hebben we nog wat gegeten en gedronken en wat nagepraat over uiteraard de honden en het asiel, ook hier lagen folders en stond er een fooienpot

 

Katarzyna vertelde dat ze elk jaar in September een bijeenkomst hebben waar alle leden van de stichting Emir dan bij elkaar komen, vorig jaar was dat in haar huis en ook dit jaar zou het waarschijnlijk bij haar weer plaats vinden omdat zij zo'n beetje in het midden woont, ze zei dat ze het ontzettend leuk zou vinden als wij deze dag ook konden komen en dat we van harte welkom waren, zodat we ook de andere mensen achter de stichting konden leren kennen, en zij de mensen ook graag aan aans voor wilde stellen, voor ons natuurlijk ontzettend leuk om te horen en we gaan zeker kijken of we hier dan naartoe kunnen. We hebben afscheid genomen van Krystyna en Katarzyna want we hadden nog een aardig stukje te rijden naar Poznan, Katarzyna is een stuk voor ons uit gereden tot we aan de weg kwamen die naar Poznan ging, We zijn blij dat we dit asiel en de mensen erachter hebben leren kennen en we willen zeer zeker gaan kijken wat we in de toekomst nog kunnen betekenen, want ook dit asiel kan nog heel veel hulp gebruiken

 

Vervolgens zijn we door gereden naar ons hotel in Poznan, daar aangekomen hebben we eerst lekker een douche genomen en daarna zijn we op bezoek geweest bij Malgosia thuis, dit was ook lekker dichtbij nu, maar zo'n 5 minuutjes rijden, Malgosia is ook aangesloten bij de AMCF en wij hadden een pakket met medische spullen opgehaald en hebben dat gelijk afgegeven bij Malgosia, Astrid Westerman had via de AMCF Champ op afstand geadopteerd en zij had voor Champ een speciaal pakketje gemaakt,

pakketje AMCF		Pakketje voor Champ

maar Champ is inmiddels geadopteerd door een tandarts in Duitsland waar hij het fantastisch heeft, Malgosia krijgt haast dagelijks mail over hem binnen, Astrid, hij is inmiddels al 18 kilo aangekomen en zit nu onderhand op het gewicht wat hij dus hoort te wegen, zoals afgesproken heb ik je pakketje aan Gosia gegeven en nadat zij had gekeken wat er in zat, zei ze dat er een hond binnen was gebracht in het asiel wat dit voer ook heel goed kon gebruiken, en zij zou zorgen dat dit terecht kwam, ze was erg ontdaan bij het lezen van de kaart. Rond een uur of 10 zijn we weer terug gegaan naar het hotel, want het was best weer een lange dag en ook de volgende dag hadden we weer een aardig programma.

VRIJDAG 09-04-2010

Weer lekker vroeg op deze morgen, om 7 uur een ontbijtje genomen en toen op weg naar het asiel van Wanda, daar kwamen we rond half 9 aan, en vonden daar keurig netjes de pallets die bij Wanda door Alblas transport waren afgeleverd,

we hebben eerst even met wanda een bakje koffie gedronken in de caravan waar Jur weer gelijk sjans had,

de tolk was inmiddels ook onderweg, even wat hondjes geknuffeld en toen zijn we de spullen uit gaan zoeken voor het asiel in Rusiec, daar zouden we die middag samen met Wanda en de tolk naartoe gaan,

het uitpakken ging niet altijd even makkelijk, sommige honden waren op hun manier wel erg behulpzaam,

 

alles werd geinspecteerd, en sommige dingen werden al heel snel opgeruimd, oftewel het werd gesnaaid waar je bij stond, ook de tennis ballen van Sabine waren al heel snel weer ontdekt

		het bekende diefje		het is een teckel maar we noemen hem balletje

Vanaf het moment dat we begonnen met uitpakken was balletje er als de kippen weer bij, elke keer als we komen komt hij de tennisballen halen, uuuuuren is hij er dan mee bezig.......en wij ook trouwens, de tolk was inmiddels ook gearriveerd en samen zijn we nog even het terrein over gelopen, Wanda heeft van het geld van de donateurs van Dutchy Adoptions zelf een kleine ruimte op het asiel gemaakt waar honden gesteriliseerd en behandeld kunnen worden, nu kan de dierenarts regelmatig naar het asiel komen en dit scheelt weer enorm in de kosten,ook zijn er medewerkers van het asiel nu bezig om langs de mensen op het platteland te gaan en hun te vragen of ze hun hond willen laten stereliseren, dit kunnen ze dan gratis laten doen, ze hopen op deze manier dat er minder pups geboren worden en gedumpt of vermoord, gelukkig zijn er al een aantal mensen die hier aan meegewerkt hebben. Helaas heeft dit ook een keerzijde gehad, Magda die een hele grote steun voor Wanda was in het asiel is een aantal weken geleden aangevallen door een hele grote hond, zij wilde hem een muilkorf omdoen en op dat moment viel hij haar aan, de dierenarts kon de hond gelukkig grijpen maar hij had Magda flinke verwondingen op haar borst en armen toegebracht, Magda heeft toen een aantal weken thuis gezeten maar vertelde aan Wanda dat zij angst had gekregen, wat heel begrijpelijk is natuurlijk, het weekend dat wij er waren was Magda ook aanwezig, Wanda vertelde dat ze wel weer wat vaker kwam, maar zag aan haar houding dat ze veranderd was, Wanda heeft haar ook gezegd de tijd te nemen en kan het begrijpen als ze niet meer wilt komen, toch hoopt zij dat ze weer volledig terug komt in het asiel, en eerlijk gezegd hopen wij dat ook, Magda was altijd een zeer grote steun en deed ook fantastisch werk. Uiteraard zijn we ook even in de nieuwe behandel ruimte wezen kijken en ook hadden we nog een hoop medicatie en verband materialen bij ons, van de AMCF had ik een poosje geleden infuussystemen gehad een deel daarvan was al naar Polen gegaan en nu kwam dit voor Wanda heel goed uit natuurlijk

 

 

Ook was er nog een klein kittenverblijfje gemaakt waar op dat moment 2 kittens zaten, het grijze poesje was een ongelooflijke kroelerd en spinde bij het leven maar weigerde om in de camera te kijken, aan de buitenkant is een bench bevestigd zodat de poesje ook buiten veilig op de vensterbank naar buiten kunnen kijken

Inmiddels was Jur bezig geweest met het laden van de spullen voor Rusiec en omdat het bijna 2 uur rijden is zijn we daar op tijd naartoe gegaan, uiteraard balletje nog even een plezier gedaan

Onderweg in de auto heb ik Wanda de foto's en verhalen gegeven van Marinka en van Mitch, toen Wanda de foto zag van Mitch en hoorde dat hij was overleden begon ze vreselijk te huilen, wel was ze heel blij met de brief en er van overtuigd dat Mitch bij Eva nog een aantal schitterende maanden heeft gehad en hier was ze Eva heel erg dankbaar voor, Bij de foto's van Marinka kon ze gelukkig weer lachen ze vond Marinka er erg goed en gelukkig uitzien, ook was ze helemaal weg van de andere hondjes van Toos, dit zijn ook chihuahua's.

Toen we vlak bij het asiel waren zagen we een klein poesje langs de kant in het gras zitten, natuurlijk even gestopt want hij keek vrij zielig, maar toen we hem eenmaal vast hadden kwam toch snel de eigenaresse kijken, ze was bang dat we hem mee zouden nemen

Eenmaal in het asiel werd eerst de tafel gedekt zodat we even een broodje konden eten, het werd lunch genoemd maar het was meer een viergangen diner, brood, salade, noodles, aardappelpuree, en groente, ja want we moesten wel goed eten hoor!!! volgens Wanda

Na de viergangen lunch zijn we een rondje over het terrein gaan maken, er zaten op dat moment zo'n 65 honden en een aantal katten, de dag ervoor was er een hele oude en bijna blinde hond binnen gebracht, heel triest om te zien, hij liep nog overal tegen aan, ook was er een hond waar ze de staart vanaf hadden geknipt, een ontzettende kroelerd volgens Wanda

 

 

Ook zijn we nog even bij de poezenbeesten binnen geweest die allemaal lekker knus tegen elkaar aanlagen op hun poezenzetel

 We hadden inmiddels een telefoontje gehad van Gosia, er zouden om 5 uur mensen van Emir naar het asiel van Wanda komen om de rest van de spullen voor Zabia Wola op te halen, we zijn toen de spullen uit de bus gaan laden,

inmiddels hadden we alle hondjes een lekker kluifje gegeven

en toen weer terug voor een 2 uur durende rit, buiten op het veld voor het asiel stonden op het moment dat wij weggingen een grote groep herten,

onderweg was het vrij druk en ook kwamen we nog in de file, ook Gosia melde dat de andere mensen ook in de file stonden, we waren net een half uurtje terug in het asiel toen zij arriveerden, ook deze bus weer geladen,

 

en wij zijn begonnen met het laden van de bus voor het asiel van GAJ waar we de volgende dag naartoe zouden gaan,

ook hadden we spullen bij ons voor Teresa, een meisje dat in het plaatsje Sosnowiec een kattenopvang runt,

Teresa haalt daar katten uit het gemeente asiel wat daar erg slecht is, heel veel katten overleven dit asiel niet, zij heeft nu met een aantal mensen een kleine ruimte gehuurd waar ze de katten opvangt, ook zitten er katten bij opvang gezinnen thuis, ze vangen zwerfkatten in de omgeving op en stereliseren ze, Teresa wilde dolgraag wat spullen voor de kattenopvang hebben en kwam er zelfs helemaal vanuit Sosnowiec voor naar het asiel van GAJ, dit is toch zo'n 4,5 uur rijden.

Heeeeeee balletje was er ook weer

Wanda heeft ook weer nieuwe kennels gebouwd op het asiel, deze heeft zij aangeschaft op afbetaling, wanneer zij deze heeft afbetaald wilt ze er nog een aantal bij,er zijn er nu iets van 12 bij gekomen

Ondanks dat er toch best aardig wat honden geplaatst worden ook in Polen zaten er nu toch weer heel veel poepies tussen, ook de oudjes lopen nog steeds in de rondte, er zaten er nu zo'n 260 in het asiel, sommige zitten er eigenlijk al vanaf de eerste keer dat wij er kwamen, oa ons welbekende diefje, er zijn honden die alleen Wanda kan aaien, ook de vrijwilligsters niet, dit zijn ook de blijvertjes, Wanda vertelde er zijn iets van een 15 honden die hier al heel lang zijn en gewoon niet voor adoptie kunnen, gelukkig lopen de meeste hiervan wel altijd los, en anders krijgen ze een groot stuk terrein waar ze kunnen lopen. De kleine, zieke en oude hondjes gaan nu nog steeds 's avonds naar binnen in de bench, ook als het regent, sommige vinden niet niet erg, er staan ook benches op het terrein of binnen met de deur open waar zij zelf in gaan liggen

 

Ook in de caravan van Wanda verblijven altijd hondjes, nu zat er een pupje, afgelopen week is deze toevallig door Dutchy Adoptions mee naar Nederland gekomen, Wanda probeert meestal om de pups bij opvang gezinnen tijdelijk te plaatsen, dit omdat het beter is voor de pups als in het asiel

						hallo balletje

In de tussentijd waren de medewerkers van het asiel ook druk bezig om de laatste spullen van de pallets naar binnen te laden, Wanda was helemaal opgewonden weer van alle spullen en heel erg blij, ook vanwege het feit dat we toch iedere keer weer terug komen, ze vertelde dat er wel eens mensen zijn geweest maar na verloop van tijd niet meer komen, dit is jammer, want ondanks dat het asiel er misschien op het oog goed uitziet moeten ze ook hier iedere dag weer vechten voor alles en blijven ze regelmatig geconfronteerd worden met ellende, een dag voor wij kwamen was Wanda onderweg en werd geroepen door een paar kinderen dat er een hond in het water lag, Wanda is er naartoe gerend en vond een hond met zijn voorpoten aan elkaar gebonden en zijn kop in het water.......helaas was deze hond al overleden, ook krijgt zij geregeld honden die door de politie weggehaald worden

 

Inmiddels was het al vrij laat geworden en zaten de meeste kleine hondjes binnen in de benchen voor de nacht, ik ben ze nog even langs gegaan en heb ze allemaal nog een oortje gegeven om op te kluiven, je komt eerst binnen in die kamer met een hoop geblaf, en dan is het stil..........het enige wat je hoort is gekluif en een hoop gesmek, je ziet en hoort ze genieten, ik heb er een klein filmpje van gemaakt en zal deze als het reisverslag klaar is ook hier plaatsen

				balletje had iets nieuws!!

Vervolgens heb ik samen met Wanda en de tolk de hondjes voorzien van de mooie en nieuwe halsbandjes die we hadden gehad van oa Bea en honden en kattenboutique Zorro's, toen ik het tasje had neergelegd stond de tolk er naar te kijken en zei, maar deze zijn allemaal nieuw?? helaas hadden we geen dogwalk bij de hand en was het laat dus etens tijd en waren sommige hondjes wel erg ongeduldig, maar bij deze dan een kleine honden halsbanden show ala 2010

achter de schermen		de collectie ligt klaar		prachtig zilver collier met strik		stoere rode band

 

lekker casual voor buiten		maar ook voor binnen		ook verkrijgbaar in blauw		voor de speciale gelegenheden

 

draagcomford tijdens ballen		de modellen klaar voor de show		de prszyborowko collectie voorjaar 2010

Ook dit kleine mooie oude en lieve meisje kreeg een prachtig kettinkje om, zij was nog maar pas in het asiel, ze is weggehaald bij mensen thuis die haar met regelmaat tegen de muur aangooide, hierdoor is haar bekje misvormd geraakt, maar persoonlijk vond ik haar echt een schoonheid, en wat was ze lief ondanks alles wat ze heeft meegemaakt

ja ook balletje was er weer		zo lief

Na de modeshow ben ik nog even langs de schapen en de geitjes gegaan, want ook die waren er, ook zij waren bereid om voor ons te poseren en zeg nu zelf, wat een knappe dames he

Het was inmiddels rond half 8 geworden en zachtjes aan toch wel tijd om weer richting hotel te gaan, het was toch weer een lange dag, en telkens vraag ik me af hoe doen ze het toch, hoe houden al deze mensen het vol en dan loop je langs een hok om weg te gaan en zie je dit................tja loop dan dan maar eens door

Dus toch maar weer even naar binnen en kroelen maar ook balletje kon maar geen afscheid nemen en Jur is er uiteindelijk maar bij gaan zitten

Uiteindelijk zijn we toch vertrokken, onderweg hebben we nog wat te eten gehaald bij de supermarkt en even een bakje koffie gedronken, vervolgens naar het hotel, een douche genomen wat gegeten en toen echt als een blok in slaap gevallen

ZATERDAG 10 April

Weer vroeg opgestaan even een ontbijtje en vandaag gaan we naar GAJ, ook dit ligt ongeveer een uurtje rijden van het hotel, bij GAJ zullen we ook de spullen neerzetten voor de kattenopvang van Teresa, zij komen ook naar het asiel en we hopen nog even kennis met ze te maken, vanuit GAJ zullen we 4 pups meenemen voor Dutchy Adoptions, deze komen uit het asiel van Magda in Krotoszyn. We waren er lekker vroeg en Kajetan zelf was er nog niet, we hebben vast de spullen uitgeladen en zijn een rondje over het terrein gaan maken,

zowel GAJ zelf als de Duitse stichting hadden ontzettend veel gedaan, er waren buiten nieuwe kennels gemaakt

en ook binnen begint het er heel goed uit te zien, ook hier word een kamer gemaakt waar er kleine ingrepen gedaan kunnen worden, waar de honden gewassen kunnen worden en waar ze bij kunnen komen na een narcose,

 

de oude kennels binnen worden ook vervangen door nieuwe, hier komen dan voornamelijk de oudere, zwakke hondjes of pups te zitten, ook zijn er tegenwoordig 24 uur per dag mensen aanwezig, op zich heel prettig omdat het asiel ook behoorlijk afgelegen ligt, er zijn plannen om op het stuk land wat naast het asiel ligt in de toekomst een pension te maken, zodat mensen voor een klein prijsje hun hond daar kunnen brengen tijdens vakantie periodes, ze hopen ook op deze manier een beetje tegen te houden dat mensen hun hond dumpen wanneer ze op vakantie gaan. Maar helaas ook hier zaten weer behoorlijk wat hondjes, en er zaten weer poepies tussen,

 

ook hier liep trouwens een balletje rond,

heel veel hondjes lopen los op het terrein en achter de hokken zijn ook ruimtes waar ze in groepjes los gelaten worden om te kunnen lopen en spelen.

Op het moment dat wij in het asiel waren hoorde wij van het vliegtuigongeluk, hierdoor kregen we Teresa die onderweg was niet te pakken, de telefoonlijnen waren overbezet, we zijn binnen nog even koffie gaan drinken en na verloop van tijd lukte het contact te krijgen, helaas zat Teresa nog een 100 km van het asiel vandaan wat neerkomt op zo'n 2 uur rijden, we hebben toen afscheid genomen want wij moesten nog de pups bij Wanda brengen en dat was ook weer 2 uur rijden, en dan weer terug naar het hotel is ook weer een uur. Omdat GAJ op het moment erg veel hulp krijgt van de Duitse stichting en er veel vrijwilligers lopen en helpen willen wij ons in de toekomst toch iets meer gaan richten op Zabia Wola, wel zullen we GAJ blijven volgen en mocht het nodig zijn uiteraard proberen te helpen.

Eenmaal aangekomen bij Wanda hebben we de pupjes in de caravan gezet, de vrijwilligers waren op dat moment de honden aan het ontvlooien buiten, hierbij kregen zij weer hulp van Claudius het zoontje van 1 van de vrijwilligsters, hij komt elk weekend met zijn moeder mee en helpt ook overal bij, ook ons heeft hij vaak geholpen met sjouwen, omdat hij zoveel werk doet en altijd zo zijn best vonden we dat hij ook wel eens verwend mocht worden, we hebben aan Magda gevraagd wat hij leuk vond en dat was dus lego en soldaatjes, ik heb toen hier een helicopter van lego gekocht en een grote zak met allerlei soldaatjes en 2 wat grotere of hoe je het ook mag noemen, en ik moet zeggen het was ook wel vreselijk leuk om te geven, Claudius was er zooooo blij mee, kleine oogjes werden zo groot als schoteltjes en hij heeft er met open mond een paar minuten naar staan kijken tot hij ons in het engels bedankte, ook werden we lachend bedankt door magda en zijn moeder die nu wel wisten dat ze alleen verder moesten zonder hem, toen we terug kwamen in Nederland had ik al foto's ontvangen

Jammergenoeg was het die dag koud en regende het af en toe behoorlijk, daarom zaten er een hoop hondjes binnen in de bench, ook Warek het hondje wat het zo koud had en ziek was afgelopen Februari zit nog steeds in het asiel,

uiteraard ook met hem nog even gekroeld, helaas precies zijn oogjes achter de tralie, maar ook balletje natuurlijk, toen ik nog even bij hem ging kijken en gedag zeggen kreeg ik toch nog een flinke grijns van hem,

Ook buiten nog wat hondjes gekroeld

en toen echt weer richting hotel douchen en omkleden we waren die avond uitgenodigd door Malgosia en haar man Michael om in de stad een hapje te gaan eten, het was een erg knus en gezellig restaurantje en we hebben lang zitten praten, ondanks dat we nog uuuuren door hadden willen kletsen hebben ze ons rond half 12 terug gebracht naar het hotel omdat we de volgende dag weer een lange tocht naar Nederland voor de boeg hadden

ZONDAG 11 APRIL

Vandaag heel vroeg op, de laatste spulletjes ingepakt

en we konden zelfs wat eerder ontbijten, en vervolgens snel naar Wanda om daar de hondjes op te halen voor Dutchy Adoptions, het meisje wat 2 hondjes kwam brengen die bij haar in de opvang hadden gezeten stond heel erg te huilen en eerlijk gezegd ik kan het me voorstellen hoor,

alles werd ingeladen en 1 hondje ging op de achterbank, het kleinste pupje heb ik bij me voorin genomen, dit was het pupje wat uit Krotoszyn kwam, Wanda vertelde dat ze hem eruit had gehaald omdat de andere pups lelijk tegen hem deden, ze vond dit zielig en heeft hem bij haar in bed genomen, ze zei ook dat hij erg huilde, tja dan maar lekker bij mij,

 

nou ik heb het geweten, wat een drukte makertje, pas na 4 uur springen, spelen, blaffen viel hij in slaap,

het hondje op de achterbank was vreselijk zielig, hij was jammergenoeg erg wagenziek in het begin, heel erg kwijlen en ook spugen, wat later ging het beter en kwam hij geregeld bij Jur kijken, dan lag hij zijn kopje op zijn schouder, hij vond het lekker om op de stoelleuning te liggen dus daar maar een lekker kussentje voor hem gemaakt,

				dit ligt natuurlijk niet he		zoooooo das beter

het eerste hondje ging er in Enschede uit daar stond Nienke en haar vriend en moeder ons al op te wachten,

van daaruit zijn we door gereden naar Zoetermeer waar Andre en Gidea de hondjes van ons overgenomen hebben,

vervolgens nog een laatste stukje en dan................eindelijk thuis

Het waren een paar behoorlijk vermoeiende dagen geweest, we hebben in die 5 dagen 3000 km gereden, weer veel gehoord en gezien, maar wederom was ook deze reis het allemaal weer waard, Namens Wanda, Malgosia, Katarzyna en Krystyna werd ons gevraagd om alle mensen in Nederland die voor de asiels inzamelen ontzettend te bedanken, ze zijn iedereen verschrikkelijk dankbaar voor alle spullen die zij hebben mogen ontvangen, uiteraard ook namens Jury en mijzelf willen wij iedereen weer bedanken die dit allemaal weer mogelijk hebben gemaakt

Tot volgende keer makkertje

DONDERDAG 15-04-2010

Zoals ik op de nieuwspagina al vermeld had, zijn wij een poosje geleden in contact gekomen met Anette en haar man John uit Hongarije, Anette vroeg toen om hulp en wij hadden beloofd om te kijken wat wij konden doen, we hebben toen in Maart voer en goederen naar Duitsland gebracht en van daaruit werd door de stiching Canifair een transport geregeld naar het asiel. De duitse stichting Canifair heeft daar werkelijk fantastisch werk verricht, het asiel was vreselijk oud en vervallen en deze stichting heeft daar een nieuw asiel opgezet, het asiel is nog niet helemaal klaar maar het word werkelijk prachtig. De samenwerking met Canifair is perfect verlopen, van het bellen voor het brengen van de goederen tot de aflevering toe, we zijn van alles op de hoogte gehouden, wanneer het transport vertrok en de aankomst, ook hebben zij Anette in Hongarije ingelicht wanneer zij aan zouden komen zodat Anette e naartoe kon om de foto's te nemen, hieronder ziet u foto's van het oude asiel en hoe het nu is, en ik moet zeggen ik neem mijn petje af voor wat deze stichting heeft bereikt

het oude asiel		de hondenhokken		pad tussen de hokken

 

bewonertje		nog oude hokken		geen goede daken, dus altijd natte vloeren

Ook het huis waar de zieke en gewonde hondjes behandeld werden was erg vervallen

Op 13 Maart hebben wij de goederen afgegeven en 31 maart is alles al aangekomen in Miskolc, wij zijn er zelf niet bij geweest maar ik ontving een hele mooie brief van Anette waarin zij verslag doet van haar bezoek,

 

daar komt de vracht		iedereen staat klaar		dus lossen maar

 

de blikjes kattenvoer

 

alles uitzoeken		heeee onze voerbakjes		een deel van ons een deel van Canifair

Een deel van het voer werd gelijk naar het oude asiel gebracht

 

En dan hier eindelijk de foto's van het nieuwe asiel

Mooi of niet het nieuwe huis

 

 

hier ga ik ook wel in liggen		de hokken in de ziekenboeg		behandelkamer

 

al hard op weg		maar nog lang niet klaar		aparte kennels buiten

Het asiel word echt prachtig, maar ondanks de mooie foto's en de fantastische hulp van Canifair is er nog heel veel nodig voor dit asiel, wij zijn blij dat we de hondjes hebben kunnen helpen met wat voer en andere benodigheden, want zeg nu zelf we willen toch niet dat deze hondjes scheel blijven zien van de honger????

 

VRIJDAG 15-01-2010

 

Ooowwww ik heb zo'n honger		nou zeg je bent heus niet de enige hoor		hier zit ook al niks meer in

Heee jongens ze zegt dat we voer krijgen		Waar dan?? wij zien nog geen zak		wij ook nog niet hoor

ze hebben mij een schoon dekentje beloofd		alleen maar water		mensen!!! wij hebben honger

alleen kalmte kan ons redden......en brokkies		oke wij blijven positief dan		en kalm

Heee er komt wat aan		Wat!! waar!! wie zegt dat		Duhh ik natuurlijk, ik zie alles

 

Het voer kwam vrijdagavond aan in Zabia Wola, het was er op dat moment  -15 graden, de vrachtwagen kon niet voor de deur van het asiel komen dus ze hebben eerst alles in de straat verderop uitgeladen en het vervolgens daarna in het huis van Krysia gezet, al het voer staat nu binnen omdat Krysia bang was dat het buiten te koud was en de kuipjes vlees open zouden barsten

En dan eindelijk.....................ETEN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

gooien gooien gooien		aanvalluhhhhh

tjee allemaal voor mij		mmmmm oogjes dicht en genieten, alleen de geur al		jongens de volgende bups mag hoor

 

ohhhh wat is dat???		dit noemen ze culinair		mag ik ook

 

en wat is dit dan		nou ik ga kijken hoor		zoooo maar dit is lekkerrrrr

 

Dank u wel

Deze hond is een poosje geleden weggehaald bij een boerderij door stichting Emir, nadat zij jarenlang is gebruikt voor de fok wilde de boer van haar af, mensen uit de omgeving hoorde dit en hebben Emir ingeschakeld, maar omdat zij een paar dagen nodig hadden om het te regelen en voor vervoer, en dit dus schijnbaar te lang was voor de boer heeft hij geprobeerd over haar heen te rijden met een tractor, gelukkig kon zij op tijd weg komen maar ze heeft nog wel een klap gekregen, Emir heeft haar naar de dierenarts gebracht en daar bleek zij door de klap van binnen beschadigd te zijn, ze had ook urine in haar buik zitten, en haar linkervoorpoot is behoorlijk beschadigd, er is over gesproken om die te amputeren maar omdat ze een oude hond is en ook nog eens behoorlijk aan het gewicht is zou het voor haar waarschijnlijk een probleem met lopen gaan worden, ook had zij op het moment haar pups die bij haar zogen, ze hebben uiteindelijk besloten om het niet te doen, ze schijnt er op het moment weinig last van te hebben maar ze houden haar wel in de gaten.

deze is mijn en ik sta niet meer op		zo lekker zacht voor mijn oude botjes

Ja hoor goooooi maar bij		we hebben zo gduldig gewacht he		wel netjes in de afvalbak he die lege zak

 

 

 

Ik heb de eer gekregen om iedereen die ons geholpen heeft met deze geweldige lekkere partij voer te mogen bedanken, NAMENS ALLE HONDJES IN ZABIA WOLA DANK U WEL