NOODTRANSPORT WANDA

Wij zouden het leuk vinden als u een berichtje

in ons gastenboek achterlaat.

woensdag 03-02-2010

Het begon allemaal vorige week Maandag 25 Januari, ik ontving van Judith van Dutchy Adoptions een mail, Judith onderhoud het contact met een vrijwilligster van Wanda, en zij vertelde dat Wanda was opgenomen in het ziekenhuis wegens bevroren tenen en vingers, dat de kachels het hadden begeven en dat de waterleiding was gesprongen door de kou, een duitse stichting die heel af en toe bij Wanda komt wilde Polarkleding opsturen en hadden inmiddels 2 kacheltjes gebracht, of wij misschien ook iets konden doen? Ja we willen wel, maar wat kun je doen op zo'n korte termijn. We zijn 's avonds begonnen met mails te versturen naar bedrijven die petroleumkachels verkopen, electrische kachels was geen optie omdat Wanda anders de electriciteisrekening niet meer kan betalen, tot op heden hebben we daar trouwens geen enkele reactie op ontvangen. Op Dinsdag 26 Januari heb ik het op de site geplaatst in de hoop dat we wat dekens bij elkaar konden krijgen zodat we heel misschien Vrijdag naar Polen konden rijden.

NOU DIT HEB IK GEWETEN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Wat er toen allemaal op gang is gekomen is eigenlijk niet te beschrijven, en hadden we nooit durven dromen, en ik bedoel niet alleen de hoeveelheden die binnen kwamen, wat ons met name heeft geraakt was de manier waarop, zoveel hulp van mensen die we niet kennen, of mensen die we 1 keer hadden gezien.

Jolanda Wiekeraad stond hier dinsdagavond al voor de deur

Sabine Rupp mailde mij een advertentie door van een nieuwe petroleum kachel die te koop stond die wij mochten gaan halen op haar kosten, vlak erna ontving ik weer een mail dat er 25 verhuisdekens door een bedrijf hier voor de deur afgeleverd zouden worden


de petroleumkachel en een jerrycan petroleum		was niet te tillen!!!!!!!

Zelf was ik aan het bellen naar verhuisbedrijven voor dekens maar heel veel gebruiken er dus geen dekens meer, tot ik een meneer aan de telefoon kreeg van verhuisbedrijf Your MOVE in Vlaardingen, hij had op tv gehoord hoe koud het was en wilde direct 10 dekens doneren!!!!!

En dan word er aan je deur gebeld, huh? is sinterklaas nog in Holland

Nee het is Jop, die na schooltijd direct aan de slag wilde voor de hondjes en bij alle buren was langs gegaan

Bij het zien van de spullen vroeg ik aan Jop of hij het echt gevraagd had aan de mensen want het leek erop of hij het zo bij iedereen van bed had gehaald, zulke nette kussens zaten erbij, maar nee hij heeft het echt gevraagd. Ook zijn moeder Petra was heel de ochtend bezig geweest en ja dan staat je woonkamer vol


jaaa daar sta je zelf ook van te kijken he		Jop met zijn ingezamelde spullen

Ik had gereageerd op een advertentie van 2 kruikjes van Ruby Helmy uit Poortugaal en toen zij hoorde waar het voor was kregen we er nog slaapzakken en dekens en ballen bij, Ruby de ballen gaan met het volgende transport mee

Ook Jury was inmiddels thuis gekomen met een bus vol spullen

Van verhuisbedrijf Van der Ent Top Movers kreeg Jury 50 dekens


doet kleppie maar open hoor!!!		de eerste stapel

Bij verhuisbedrijf TEAM ALLIED kregen we ook nog een 60 dekens, en deze man attendeerde Jur op verhuisbedrijf Van Alphen en ook van hun kregen we nog zo'n 25 dekens


er komt nog meer bij, er komt nog meer bij		en nog meer

Bij Jur zijn oom Peter Ran konden we een allesbrander halen, deze kachel kan binnen en buiten staan en er kunnen pannen op, op deze manier kunnen ze eventueel de sneeuw smelten en koken dan kan het veilig gedronken worden door de honden.


de allesbrander, ja ja echt antiek maar werkt perfect		tja daar gaat ie dan Peet, maar tis voor een goed doel

En dan denk je dat je er bent..............NOT!!! Ook Ariette was voor ons aan het verzamelen geslagen en haar garage stond binnen een paar uur helemaal vol met dekbedden en dekens en kussens, de gekte in Poortugaal was echt toegeslagen, een vriendin van Ariette kwam langs op de fiets met dekbedden onder haar arm, ze gooide ze af met de mededeling ik ga nu nog even langs mijn ouders kijken of hun nog wat hebben.....en ja hoor ze kwam weer op de fiets met spullen terug, Ariette heeft zich een breuk gelopen naar de garage


een deel van de spullen van Ariette		met een dik warm echt wollen dekbed speciaal voor Wanda

Maar ook in Rotterdam waren ze bezig, Leon, Daan, Aaron en Melissa waren ook heel druk bezig, Melissa die voor een belangrijk examen zat en volop moest leren hoorde dat Wanda goede laarzen nodig had, zij is direct in haar auto gestapt en naar Zoetermeer gereden om hele goede warme en waterdichte laarzen te kopen, ook hadden zij een kacheltje, gasfles en warme kleding voor de vrijwilligers, Melissa wij wensen je nog heel veel succes met je examens, laat je ons nog even weten of je geslaagd bent?


kleding, dekens kachel		warme laarzen

Een Woensdag is Jury naar Almere gereden, daar hebben we benchen opgehaald die we gedoneerd hebben gekregen van Stichting HelpThem,

ook hebben we daar de dekens opgehaald die Richard en Julia van Stichting Binx aan ons hebben gedoneerd, ook mochten wij de dekens hebben van Trees uit Hoogvliet die zij eigenlijk voor Binx had ingezameld


een deel van de spullen van HelpThem, Binx, en Ariette		deel van de spullen van Trees en Indra

Van Natasja Groenendaal ontvingen we heel veel warme kleding, en ook Marjolein kwam langs om dekens voor het paardje te brengen en ook nog hele mooie snowboots voor Wanda, Yolanda had inmiddels ook al veel warme kleding bij elkaar voor de vrijwilligsters. Ook mijn lieve grote knuffelvriendin Indra wilde graag met mamma samen naar de stad om dekentjes, vesten en thermo ondergoed te kopen. Van Astrid Westerman kregen wij nog een gaskachel en zij heeft een donatie voor Wanda overgemaakt, Van Leon, Diaan, Aaron en Melissa hebben wij een donatie gehad voor de onkosten van de reis.

Het was inmiddels zoveel geworden dat Frank en Yolanda aangeboden hebben om weer mee te gaan naar Polen zodat we een extra wagen hadden, en ja dan maar laden he


begint u maar		jaaa eerst voer en dan verder laden


is ie echt vol nu Jur??		Yep hier kunnen ook nog dekens liggen		gaat nog veel in he Frank!!

Jaaaa de auto's zijn vol, thuis ook nog even de tassen inpakken, ja ook die hebben we er nog tussen gepropt, ook Iris was al gearriveerd, nog wat gedronken en op tijd naar bed, jaja zoals altijd half 1 dus. De volgende dag vroeg op en om 5 uur zijn we begonnen aan de reis, tot aan Bad Oeyenhausen daar hebben we bij Pause Smaus even lekker ontbeten en vervolgens weer door, vanaf Hannover werd het eindelijk droog en konden we goed doorrijden, de wegn waren ook goed schoon. Om 3 uur uur reden we Polen binnen, en daar hebben we 2 keer een kwartier stil gestaan vanwege .............ja dat vragen we ons nu nog af. Maar goed om 5 uur waren we bij ons Hotel, en daar eerst een lekker bakkie gedaan en wat gegeten, even lekker douchen en op tijd naar bed, het was inmiddels ook weer aan het sneeuwen.

Zaterdag lekker op tijd op en een ontbijtje genomen, we zaten 32 kilometer van het asiel vandaan dus optimistisch als we nog waren reden we om half 9 weg met het idee dat we er dan zo rond 9 uur zouden zijn, hmmmm werd dus 10 uur, en ja als je wakker word en dit ziet zou je eigenlijk al na moeten denken he! maar Hollands temperament

Maar nog zo heel dapper zijn we ingestapt en op weg gegaan naar het asiel


nou de weg is goed he Jur,		ook hier hebben ze geveegd		oeps... word al minder


ja je ziet hem denken		je zal er maar wonen		bijna bij Wanda

Ja en dan ga je netjes aan de kant, zodat de andere door kan rijden, maar ja vrouw aan het stuur en dan krijg je dit


ojeeee		douwen!!!!!!!!!!

En dan eindelijk rijden we het weggetje van Wanda op

De aankomst was een stuk stiller als anders, normaal komen er tientallen hondjes naar je toe maar er liepen er nu maar een paar, zoals altijd werden we weer heel hartelijk ontvangen en ook de koffie stond klaar in de caravan, we hebben snel wat gedronken en Wanda verontschuldigde zich dat ze echt verder moest omdat ze nog ontzettend veel te doen had, wat we ook begrepen, Jury heeft toen eerst zijn bus het terrein op gereden om uit te laden,


we gaan starten		doe je best Frank


Beschrijvende tekst		Beschrijvende tekst


de benchen van HelpThem		ook voer hadden we meegenomen


de kachels van Astrid en Sabine		onze borstel

Wanda liep met tranen in haar ogen, ze vond het onbegrijpelijk dat er in zo'n korte tijd zoveel ingezameld was en dat er zoveel mensen hadden geholpen, bij het zien van de benchen barste ze in tranen uit, alle benchen werden ook direct in elkaar gezet met een dekentje erin, ook hondjes die al in benchen zaten kregen gelijk een deken, Toen Frank zijn wagen op het terrein had gezet kwam Wanda naar ons toe en zei dat als we klaar waren we de auto's beter gelijk aan het begin van de weg moesten gaan zetten, doordat er een sneeuwstorm was gekomen stoof al de sneeuw van het weiland over het weggetje en anders zit je straks vast zei ze................. Dus snel Frank zijn bus leeg gemaakt


zoekt u maar		deze hond had het gevonden


hoeveel meter zou het zijn??		aardig bergje nietwaar


ja en ga die deken dan maar eens weghalen		ook deze ging gelijk liggen

Alle kleding voor Wanda en de vrijwilligsters werd apart in de caravan gezet, ook het warme wollen dekbed wat Ariette had ontvangen, we hebben nadrukkelijk gezegd dat dit voor Wanda zelf was, en ze was er heel erg blij mee.


hier vertel ik het verhaal van Melissa		ja sorry hoor ik had het koud

Toen ze ook nog de laarzen van Marjolein kreeg zei ze zo heb je niks en nu kan ik gaan kiezen wat trek ik aan vandaag


deze had het ook zoooo koud		een husky met een hondje...o nee het is frank

Jij bent de tolk he, wil je voor mij ff vertalen dat wij allemaal zooooooo blij zijn

Inmiddels was alles uitgeladen en zijn Jur en Frank naar de auto's gegaan om ze dus weg te gaan halen, ik heb samen met de vrijwilligsters alles naar binnen gesjouwd en echt waar, Miran had het warm in de sneeuw!!!! ik had spijt dat ik mijn korte broek niet bij me had.

Magda begon direct met de benchen in elkaar te zetten zodat er weer hondjes warm konden zitten

Tussen de opslagruimte zaten ook nog allemaal hondjes

Heel de dag door werden er hondjes los gelaten zodat ze buiten hun behoefte konden doen en even rennen en vervolgens weer terug binnen in de bench geplaatst

Dit hondje was pas binnen gebracht en had het zoooo koud, ik heb hem lekker toegedekt met een dekentje, het was echt een kroelerd, toen ik ging aaien begon hij geluidjes te maken en gingen zijn oogjes dicht, zo lekker vond ie het

Terwijl ik aan het helpen was met uitladen was Yolan even naar de mannen gelopen om te kijken hoe dat ging...............en ja dat ging dus niet he

De witte waas die je op de foto's ziet is dus de sneeuw die van de weilanden over de weg raast, ze hadden de sneeuwkettingen geplaatst en geprobeerd een stukje vooruit te komen maar liepen gelijk al vast, omdat de auto nu midden op het pad stond moest hij toch een stukje terug en moesten ze de sneeuw eerst weg scheppen omdat de bus al vast stond, kortom toen zaten we dus vast. Malgosia die ons deze dag op kwam zoeken stond aan het begin van de weg inmiddels ook al vast, toen wij hoorde van Wanda dat we de auto's weg moesten gaan zetten ivm de storm heeft Jur Gosia nog gebeld met de mededeling kom maar niet er komt zoveel sneeuw straks zit je vast, Gosia was toen inmiddels onderweg en bijna bij het asiel en zei doodleuk nee ik kom want ik heb een 4 wheel drive dan kan ik jullie helpen............Yep.......Malgosia is een uurtje later door de brandweer weggesleept naar de weg en is naar huis gereden, wel was ze inmiddels bezig met bellen naar instanties om het pad vrij te krijgen zodat ook wij weg konden, maar toen kwam dus ook uit dat niemand deze storm had verwacht en dat alle wegen dicht lagen en er inmiddels een grote chaos was ontstaan, Gosia vertelde ook dat ze nog nooit zo bang was geweest met auto rijden als nu, ze zei het is verschrikkelijk. Wel waren ze inmiddels overal aan het schuiven op de wegen. Ja en dan sta je...........wat gaan we doen?? blijven is geen optie je kunt niet met 10 man in een kleine caravan slapen, want ook de vrijwilligers konden niet meer weg natuurlijk. Omdat ze zouden komen vegen besloten we nog even te wachten en nog maar even bij de hondjes aan de andere kant van het gebouw te gaan kijken,

Het gebouw heeft een lange smalle gang met daar aan vast kamertjes en ook hier overal benchen met hondjes, ook in de kamertjes, sommige zaten los, het was een triest gezicht om al die hondjes in die kooien te zien, maar binnen is het nog altijd iets warmer, er waren zelfs hondjes die even naar buiten gelaten waren maar snel terug naar binnen gingen, logisch door de harde storm leek de sneeuw die opstoof wel ijspegels, zo zeer deed het


		hier achter zie je nog meer benchen

Ook de caravan van Wanda zat vol, er zat een hond die het zichtbaar benauwd had, hij was net binnen gebracht en zou Maandag of Dinsdag naar de dierenarts gaan, ik ben bang dat dat ivm de weg niet gelukt is


deze hond had een bloedoor		dit arme ding had het benauwd


ook ff toedekken he		en deze kanjer ook

Ook zaten er nog 3 kleine poesjes in de caravan

Op het terrein zelf was het uitgestorven, ik ben nog even langs de hokken gelopen om ze een kluifje te geven, hier had ik geen camera bij me vanwege de sneeuw, en hij deed al een beetje raar, denk door de kou,

O toch wel, sorry vergeten te vertellen maar ze hebben hier ook nog een weerwolf en zelfs Paulus de boskabouter kwam nog langs!!!!!!

Het werk ging inmiddels ook door, de honden kregen voer en ook het poepscheppen was aan de orde

Inmiddels hadden we telefoon gehad dat het schuiven vandaag niet meer ging lukken, de weg die loopt van het asiel naar de openbare weg is volgens Wanda 2 kilometer, als we die aflopen kunnen we een taxi bellen die ons naar het Hotel dan brengt, dus ja wat doen we..........er zat niets anders op dan te gaan lopen, Wanda heeft een goede vriend van haar gebeld of hij ons daar op wilde pikken en naar het hotel wilde brengen, we hebben het hoognodige meegenomen zoals de paspoorten en geld en de rest achter gelaten, de tolk die ook met haar auto vast stond ging ook mee dus in ieder geval iemand die Pools sprak, de broek van de tolk was aan de onderkant bevroren dus zij heeft gelijk gebruik gemaakt van de skikleding die was meegegeven, en daar gingen we..................................................

Rechts van de foto zie je een rij bomen, daar moesten we dus naar ongeveer

Hier begonnen we net en het viel het nog mee, verderop stonden we tot aan onze knieen in de sneeuw, Frank en Jur hebben Yolan moeten helpen want die kwam er niet door. Toen we halverwege waren zagen we een sneeuwschuiver rijden op de weg en zijn we gaan zwaaien (je weet nooit he) en ja hij kwam nog ook, de tolk legde uit wat er aan de hand was en dat onze auto's bij het asiel vast stonden, Jur is toen samen met de tolk ingestapt zodat hij de weg schoon kon schuiven en Jur misschien zijn bus weg kon halen, En dat ging niet makkelijk, hij kwam zelfs vast te zitten, maar goed toch gelukt om bij de bus te komen, alleen doordat de schuiver hoger was kon Jur nog niet rijden, de sneeuw kwam tegen de bumper dus hij kon niet verder. Intussen waren wij doorgelopen richting weg wat nu makkelijker ging omdat we in het spoor van de wagen konden lopen, er kwam een auto aan gereden en dat bleek de vriend van Wanda te zijn, maar de arme man reed de weg op en..................jaaaaa je raad het al, kwam dus vast te zitten, schuiver was op de terug weg en die heeft hem eruit gehaald, de auto stonk vreselijk ben bang dat de koppelingspaten een beetje verrot waren. We hebben nog even Gosia gebeld om te vragen of hij dus de vriend van Wanda was, want ja je kan wel instappen maar toch, maar het klopte en hij ging ons naar het hotel brengen zei hij, en toen begon onze dodemans rit pas echt, ik ben nog nooit zo bang geweest in een auto, we reden tussen 2 muren in van zo'n 1,5 a 2 meter sneeuw, dan de stuifsneeuw erover je zag niets meer, je reed gewoon een zwart gat in, en het was ook nog eens donker, ook vloog er onderweg vlak voor ons een hondje voor een auto, scheelde echt een centimeter, waarom die mensen daar de hond allemaal los laten lopen begrijp ik niet hoor, de rit koste me al 10 jaar van mijn leven, en na die hond nog eens 10, goh wat kan een mens snel oud worden in een paar uur tijd zeg. Maar goed na een slopende reis werden we toch keurig en heel voor ons hotel afgezet, de man wilde zelfs geen geld aannemen. Eenmaal binnen snel onze kleding uit, bij Jur viel het ijs uit zijn broek, bleef ook staan, de hele onderkant was keihard bevroren, leve het thermo ondergoed want niemand had het koud gehad onderweg. Ondanks dat we in een anti rook hotel zaten, ben ik in de douche warm een sigaretje gaan roken, er zat toch goede afzuiging en ik vond dat ik die wel verdiend had na 2 uur ploeteren. Vervolgens zijn we eerst een bakkie koffie gaan drinken en hebben we wat gegeten, we zaten allemaal met pijnlijke rode oogjes aan tafel, ik voelde onderweg ook dat er ijs zat aan mijn wimpers, ik had altijd al een hekel aan sneeuw maar nu weet ik zeker waarom, ook weet ik dat ik echt noooooooit die mount everest zal gaan beklimmen, Yolan vertelde nog dat ze ooit graag eens naar Lapland wilde........maar nu niet meer he. Na het eten zijn we naar onze kamers gegaan en een hete douche genomen en lekker naar bed gegaan, met de gedachte dat we de volgende dag onze auto's wel weer op konden halen????????

Als je goed kijkt op de linker foto hierboven zie je links en rechts de sporen van de wielen van de schuiver

Hierboven zie je in de verte de auto staan die ons stond op te wachten, rechts loop je weer richting Wanda


ja Yolan dat was fijn een stukje lopen		even leunen bij onze lieve vrouw

Tja en dan word je de volgende dag wakker met werkelijk prachtig mooi weer, stralend blauwe lucht,

in de middag kregen we het bericht dat er 2 grote zware schuivers onderweg waren naar het asiel om de weg schoon te maken, dus ja hopen dat we straks de auto weg kunnen halen, maar niks dus tot 300 meter voor het asiel zijn ze gekomen en ook gestopt, ze beloofden de volgende dag om 7 uur in de ochtend weer verder te gaan, dus nog geen auto halen, en ja wat ga je dan doen??................juist ja naar de kinderboerderij, die zat namelijk naast het Hotel


met geitjes		en konijntjes		een niet spugende lama


paardjes		hertjes		miss piggy


nog een hertje		en een poes,		kroelen is ook helpen


eindelijk iemand die naar je luisterd he frank		onze paardenfluisteraar		En Rudolf tijdens zijn vakantie

Jaaaaa indrukwekkend he, we zijn er wel 3 keer geweest hoor, brood snaaide ik mee vanuit het hotel en voeren maar, had ik toch nog het idee dat ik wat nuttigs deed.

Tijdens ons rook uitje buiten kwamen we in gesprek met een duitse man die daar voor zijn werk zat, en toen hij het verhaal hoorde bood hij ons zijn lap top aan, zodat we even op de site konden en een berichtje achter konden laten in het gastenboek


Vielen dank

Dank zij de boerderijpoes was ik de volgende ochtend al vroeg op, en dat op mijn vrije dag, wat later die ochtend belde Gosia ons op, ze had heel lang met Wanda aan de telefoon gesproken en de schuivers zouden niet meer komen die dag, let wel voor de laatste 300 meter!!! Wanda heeft zelfs hulp gevraagd aan Gosia omdat zij nu niet naar het asiel in Rusiec kon, daar was wel gelukkig iemand aanwezig maar er was geen voer meer, Wanda rijd om de dag zelf naar Rusiec en neemt zij voer en goederen mee, Gosia zou nu allelei instanties gaan bellen om te kijken of er toch iets gedaan kon worden, en dat heeft toch gewerkt, een poosje later kregen we te horen dat de schuivers terug kwamen, Jur en Frank zijn er toen met een taxi naartoe gegaan zodat ze gelijk na het schuiven dan de auto's weg konden halen, onderweg kwamen ze Wanda tegen die gelijk onderweg was naar Rusiec, eenmaal op het weggetje kwam de taxi ook nog vast te zitten, ze zijn toen naar het asiel gelopen om scheppen te halen, daar waren inmiddels ook de andere krachten van het asiel en met zijn drieen hebben ze de taxi uitgegraven, wel de hele bumper van die auto aan gort door de sneeuw.


onderweg in de taxi naar het asiel		ook dit is een weg


dit is het pad naar Wanda		op weg om een schep te gaan halen


want de taxi stond vast!!!		Ja Frank daar ga je maar weer fijn een stukje lopen


en dan eindelijk de auto's		ook even de andere kant fotograferen


en dan zelf weer op naar het Hotel		bijna aan het einde van het pad


onderweg		ook dit was een weg


het eerste dorpje		weg word al beter

Jaaaa eindelijk, een schone weg, we kunnen de weg weer zien

Ook Malgosia stuurde ons nog foto's van haar avontuur met de brandweer, en ja als we de auto zien geloven we graag dat zij dacht ons te kunnen helpen, het is toch een flinke bak nietwaar, maar helaas...........


aardig spoortje		hij zag er de humor wel van in


oke trekken maar		daar gaat ze		eindelijk lossssss

Ze hebben gelijk de auto's gehaald even gedag gezegd bij Magda en de spullen gepakt die er nog stonden, voor Dutchy Adoptions zouden we nog 3 hondjes mee terug nemen en Magda zou die de volgende morgen bij het hotel afgeven. Volgens Frank en Jur hebben we toch mazzel gehad dat ze het pad hadden geveegd, want het was op de wegen nog steeds een chaos, maar we waren er nog niet, op de tv hoorden we dat ze in Duitseland de volgende dag een sneeuwstorm en zelfs een orkaan verwachte, maar goed waar want Duitseland is groot, we hebben toen Lon gebeld en hij is via internet gaan kijken waar het werd verwacht, en helaas de storm zou voor een deel over het gebied gaan waar wij doorheen moesten, ja wat nu??? De volgende ochtend hoorden we dat Magda vanwege de sneeuw die die nacht was gevallen alweer het asiel niet uit kon en de hondjes niet kon komen brengen, we hebben toen besloten om toch het risico te nemen en te gaan rijden, we zouden vaker tanken zodat de tank vol bleef voor het geval we vast kwamen te staan dat we genoeg diesel hadden om de motor te kunnen laten draaien, ook hadden we dekens, dus op hoop van zegen!!!! De weg naar de grens in Polen was perfect, goed schoon, wel kon je zien dat het er flink gevroren had, als je Polen binnen rijd, is er een heel groot meer, en zelfs die lag behoorlijk dicht, het leek de noordpool wel met al die dikke schotsen, het enige wat ontbrak was die ijsbeer op een schots. We hadden dit keer trouwens voor het eerst controle bij de grens, toen de man hoorde dat we goederen af waren wezen geven bij een asiel, lachte hij en zei oke goede reis verder, heeft denk ik zelf ook een hond?


dit is dus het meer is toch niet klein?		helaas te ver om de schotsen te zien

Het eerste stuk door Duitseland verliep perfect, goede schone wegen en er kwam zelfs een zonnetje door, weer bij Hannover begon het donker en grauw te worden en kregen eerst natte sneeuw, wat later toen het heuvelachtiger werd bleef de sneeuw weer liggen,

om vervolgens verderop weer over te gaan in natte sneeuw en regen, onderweg reden we nog langs een rotsachtige muur waar je de ijspegels aan zag hangen

Rond een uur of 6 reden we eindelijk Nederland binnen, en stroomde de regen nog steeds met bakken uit de hemel, wel vreemd want op de radio hoorde we dat het van tijd tot tijd zou regenen?? ik weet niet waar die tijd was dan? maar tijdens die 2 uur die we nog gereden hebben ging het alleen maar harder regenen..........echt weer thuis dus!!!! In Rotterdam hebben we nog even een bakje koffie gedronken en vervolgens afscheid genomen van Frank en Yolan, en toen op naar huis waar Iris ons al samen met de hondjes op zat te wachten, gelukkig hebben we ons over onze eigen beestjes geen zorgen hoeven te maken, toen ik Iris vanuit Polen belde reageerde zij direct van maak je niet druk ik blijf bij de beestjes tot jullie weer thuis zijn, ja en dan kom je thuis en zie je dit........

En dan denk je toch, zo hoort elk hondje er hier op de wereld bij te liggen, een warm mandje voor allemaal, tevreden koppies en glanzende oogjes, helaas is dit nog steeds niet het geval, ik hoop die dag ooit nog mee te mogen maken, tot die tijd proberen we te helpen, het asiel van Wanda is er maar 1, er zijn er natuurlijk nog heel veel meer die hulp nodig hebben en waar de hondjes momenteel in de kou zitten en honger hebben, laten we dit met ons allen alsjeblieft niet vergeten. We zijn blij dat we deze reis hebben gemaakt ondanks de problemen die volgden, en geen van vieren hebben we hier spijt van, de hondjes hebben de dekens, benchen, kachels en de vrijwilligers warme kleding en hier ging het om. Wel wil ik zelf nog even zeggen dat Jury en ik diep onder de indruk zijn van alle hulp die we hebben gekregen, ook de lieve sms'jes en mailtjes, en Diaan die voor ons iedereen op de hoogte wilde houden via het gastenboek.

Tot slot mag ik wel zeggen dat wij heel trots mogen zijn op wat we allemaal samen hebben gedaan, en met we bedoel ik iedereen hieronder in de lijst,

Wanda zelf vertelde mij dat een gewoon dank je wel niet genoeg was om te zeggen hoe blij en dankbaar ze waren, ze zei hier zijn gewoon geen woorden voor..................

SABINE RUPP

ASTRID WESTERMAN

LEON TROOST EN DIANA EIJGENHUIJSEN

AARON EN MELISSA VERBAAN

AAD EN ANNEKE VAN DEN OUDEN

LEEN EN DEBBY SOMFORD

MIRJAM VAN GILST

IRIS WITTKAMP

PETER RAN

ERIC, PETRA, GIJS EN JOP VAN RIJNBERK

DION, DOMINIQUE, RICK, YANNICK EN CAS

JAN EN RIA LABEY